Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/1288 K.2024/3201

Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafiinin dosyaya özgü herhangi bir gerekçe içermeyen temyiz dilekçesinde hükmün neden dolayı bozulması gerektiği hususunda sebep göstermediği anlaşılmıştır.

Sanığın temyiz istemi yönünden İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve müstehcenlik suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 43 üncü maddesi ile aynı Kanun'un 226 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda. Bakırköy

24. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2023/215 Esas, 2023/405 Karar sayılı kararı ile sanığın; a) Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve dördüncü fıkrası ile 43 üncü maddesi ve 61 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Müstehcenlik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

2.Kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 05.12.2023 tarihli ve 2023/2527 Esas, 2023/2336 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.01.2024 tarihli ve 9-2024/787 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Kararda hukuka aykırılıklar bulunması nedeniyle bozulması gerektiğine ilişkindir. B.

Sanığın Temyiz İstemi Katılanın kayda aldığı görüntülerin yasak delil olduğuna, kaydedilen görüntülerde mağdurun cinsel organını ağzına alması dışında bir eylemin olmadığına bunun da çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğuna, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, aşamalarda samimi beyanlarda bulunduğuna, katılan ile aralarında boşanma davasından kaynaklı husumet olduğuna bu nedenle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafiinin dosyaya özgü herhangi bir gerekçe içermeyen temyiz dilekçesinde hükmün neden dolayı bozulması gerektiği hususunda sebep göstermediği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. B.

Sanığın Temyiz İstemi Yönünden 1.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

iddianamede mevcut anlatım ve dosya kapsamı uyarınca sanığın mağdura yönelik organ sokma niteliğinde olmayan, cinsel organını mağdura yalatmak, mağdurun cinsel organını yalamak, mağdurun cinsel organını kendisinin makatına sokturmak şeklindeki eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturmasına rağmen sanık hakkında suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde istinaf başvurusunun esastan reddine kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 05.12.2023 tarihli ve 2023/2527 Esas, 2023/2336 Karar sayılı kararına ilişkin sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanığın Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 05.12.2023 tarihli ve 2023/2527 Esas, 2023/2336 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bakırköy