Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/1356 K.2024/5003

Sanık hakkında, hileli davranışlarla kandırdığı ve cinsel saikle kültür merkezinin bodrum katına götürdüğü mağduru, dudağından öpmek, giysisi içerisinden eli ile kalçasına dokunmak ve cinsel organını anal yolla sokmak sureti ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-a maddesi delaletiyle, 103/2-2.cümle, 53/1, 63 ve aynı Kanun'un 109/2, 109/3-f, 109/5 ve 53/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Develi Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2022/65 Esas,

2023/37 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde çocuğun cinsel istismarı suçundan 6763 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 103/1-a maddesi delaletiyle 103/1-3. cümle, 53, 63. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/2, 109/3-f, 109/5, 53 ve 63. üncü maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesi kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Vücuda organ sokmak suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde ve hukuki nitelendirmede yapılan hata ile cinsel istismar suçundan yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu hususuna ve sair hususlara ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Akıl sağlığının yerinde olmadığına ilişkin heyet raporu bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesinin tatbiki cihetine gidilmeden mahkumiyetine, aksi düşünüldüğünde eyleminin sarkıntılık suçunu oluşturduğu ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun ise unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile delillerin değerlendirilmesinde ve eylemlerin hukuki nitelendirmelerinde yapılan yanılgı neticesi,

koşulları oluştuğu halde lehe hükümlerin tatbikinden imtina edilerek yeterli gerekçede belirtilmeden teşdit uygulanmak sureti ile fazla ceza tayini yoluyla verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurularının esastan reddine dair kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 27.11.2023 tarihli ve 2023/1598 Esas, 2023/1671 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,

sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen hüküm yönünden oy birliği ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hüküm yönünden ise Sayın Üyeler ... ve ...'ın karşı oyu ve oy çokluğu ile TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Develi Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2024 tarihinde karar verildi. KARŞI OY Dairemizin sayın çoğunluğu ile ihtilafa düştüğümüz husus sanığın mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen cezada teşdit uygulama gerekçesinin yeterli ve dosya kapsamına uygun olup olmadığına ilişkindir.

Sanık hakkında mağdura tablet alacağını söylemek suretiyle hile kullanarak Yahyalı Kültür Merkezi'nin bodrum katına indirerek hürriyetinden yoksun kıldıktan sonra cinsel istismarda bulunduğu ve olayın oluş şekli,meydana gelen tehlikenin ağırlığı, suç sebep ve saikleri dikkate alınarak takdiren ve teşdiden hakkında TCK'nın 109/2, 109/3-f, 109/5. maddeleri gereğince teşdiden 12 yıl hapis cezası verildiği olayda.

5237 sayılı ...nun 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçelerde gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak,

"olayın oluş şekli,meydana gelen tehlikenin ağırlığı, suç sebep ve saikleri denilerek" benzer dosyalardan farklı bir özellik bulunmayan olayın oluşumu ve cereyan tarzına uygun düşmeyen yasadaki ifadeler aynen tekrar edilmek suretiyle yetersiz gerekçeyle orantısız cezayı bir kat arttırarak teşdit uygulanması karşısında alt sınırdan uzaklaşmak için neden bulunmadığı,

bu kapsamda somut ve denetime elverişli gerekçe gösterilmek suretiyle uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden 5271 sayılı Kanun'un 230. maddesine aykırılık oluşturacak şekilde gerekçesiz hüküm kurulması nedeniyle kararın bozulması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne iştirak edilmemiştir.