Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/1546 K.2024/4117

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararların.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul

16. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.09.2023 tarihli, 2023/71 Esas, 2023/335 Karar sayılı kararı ile sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-3.c, 103/4, 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-f, 109/5, 43, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinafı üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir. 2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.02.2024 tarihli ve 9-2024/10073 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

1. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerin sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesine karşın, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen istinaf incelemesi sırasında katılan Bakanlık vekilinin istinaf talebiyle ilgili herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın, sanık müdafiinin istinaf talebine istinaden gerçekleştirilen inceleme neticesinde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Mağdure, katılanlar ve sanığın İlk Derece Mahkemesinde yapılan yargılama sırasında 27.04.2023 tarihli celsede alınan beyanları 5271 sayılı Kanun'un 52/3. maddesi gereğince kamera yardımıyla kayda alınıp CD'ye aktarılarak dosya içerisine konulmuş ise de,

aynı Kanun'un 219/1. maddesinde yer alan duruşmada yapılan işlemlerin teknik araçlarla kayda alınması halinde bu kayıtların vakit geçirilmeksizin yazılı tutanağa dönüştürülerek mahkeme başkanı veya hakim ile zabıt katibi tarafından imzalanması gerektiği yönündeki düzenlemeye göre işlem yapılmadığının (ilgi tutanağın mahkeme başkanı ve zabıt katibi tarafından ıslak imza veya e-imza ile imzalanmadığı) anlaşılması karşısında, söz konusu kararlara yönelik istinaf başvurusunun kabulü gerekirken esastan reddedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Yukarı bentlerde açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca takdiren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi