Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/1925 K.2024/10535

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Ankara

6. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.11.2021 tarihli kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair verilen hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kararın temyiz incelemesinde Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 29.05.2023 tarihli bozma ilamına karşı Bölge Adliye Mahkemesince direnilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurenin beyanlarının sürekli değiştiği ve çelişkili olduğuna, mağdurenin alınan raporunda belirtilen lezyonun tırnakla husulü mümkün olduğu tespit edilmiş ise de bunun mağdurenin kendisi tarafından yapılmış olma ihtimalinin değerlendirilmediğine, hastane muayene kayıtlarında mağdurenin başka bir çocuk tarafından araca götürüldüğüne ve istismar edildiğini söylediğine, mağdurenin başka biri tarafından gerçekleştirilen eylemi babasının üzerine attığına, dosyada sanığın aleyhine kesin delil bulunmadığına, mağdurenin de mental retardesinin bulunduğuna,

bu durumda sanık hakkında beraat kararı verilmesine ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Dosyada sanığın eylemi kızına karşı işlediği kabul edilmişken, üst sınırdan ceza verilmesi yerine alt sınırdan ceza verilmesinin kanuni olmadığına ilişkindir. C.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında alt sınırdan ceza verilmesi, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması ve lehlerine vekalet ücreti hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 29.05.2023 tarihli ve 2023/2346 Esas, 2023/3567 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, Bölge Adliye Mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 08.11.2023 tarihli direnme kararına belirtilen gerekçeler yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay

9. Ceza Dairesinin, 29.05.2023 tarihli ve 2023/2346 Esas, 2023/3567 Karar sayılı bozma kararının Tebliğname'ye aykırı olarak, Üye ... ve Üye ...'ın muhalefeti ve oy çokluğuyla DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 05.12.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Daire çoğunluğunca sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 17. Ceza Dairesinin direnme kararına karşı dosyanın Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiş ise de.

İntikal tarihinden bir hafta kadar evvel mağdurun annesinin komşusu olan tanık ... ...'i yolda gitmekte iken durdurup ona kızının kendisine babasının kendisini s...tiğini söylediğini ifade ederek bunu kimseye söylememesini tembihlemiş, tanık ... ... geniş bir zamanda onlara uğrayacağını söylemiş, babasının sağlık sorunları nedeniyle yaklaşık 1 hafta kadar sonra mağdurun annesinin evine giderek konuyu öğrenmeye çalışmıştır.

Mağdur tanık ...'a elleriyle vajinasını göstererek babasının ayıp şeyler yaptığını, kendisini s...tiğini, dudağından öptüğünü, bunu yatak odasında yaptığını anlatmış, tanık bunları cep telefonuyla kaydetmiş, annenin bu konuda harekete geçmeyeceğini, şikayetçi olmadığını anlayınca elindeki görüntülerle karakola giderek ihbarda bulunmuştur.

Olayın doğal bir biçimde ortaya çıkması, mağdurun kendisi ya da annesinin sanıkla bir husumetlerinin bulunmadığı, annesinin kocası hakkında şikayetinden vazgeçmiş olmasına rağmen kızının kendiliğinden yanına gelip babasının cinsel eylemde bulunduğunu söylediğini ifade etmesi, mental yetersizliği bulunan ve dosya içerisindeki adli uzman raporu ve Hacettepe Üniversitesi tarafından düzenlenen raporlardan ifadelerine itibar edilebileceği anlaşılan mağdurun babasının eylemine ilişkin her aşamada ve her yerde aynı tutarlılıkla temel olarak aynı şekilde ifade vermesi,

mağdurun beyanlarının ATK Şube Müdürlüğünce düzenlenen rapor içeriğinden doğrulandığı, rapordaki bulgulara göre vajina iç kısımda meydana gelen lezyonun tırnakla oluşturulmuş olmasının mümkün olduğu, mağdurun babasının parmağını vajinasına soktuğu yönündeki ifadesinin iç beden muayenesindeki bulgularla doğrulandığı, mağdurun yaşı ve mağdurda mental retardasyon olması sebebiyle Çocuk İzlem Merkezi'nde vermiş olduğu beyanı kurgulayabilmesinin akla yatkın olmaması,

aynı çatı altında birlikte yaşadığı babasına iftira atması için bir sebep bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın cinsel saldırı suçundan mahkumiyeti yönündeki direnme hükmünün yerinde olduğu ve onanması gerektiği kanaatiyle çoğunluk görüşüne katılamıyoruz.