Karar Özeti
9. Ceza Dairesi 2024/1967 E. , 2024/4849 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/290 E., 2023/302 K. Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin
Karar Detayı
9. Ceza Dairesi 2024/1967 E. , 2024/4849 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/290 E., 2023/302 K. Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ, OLAY VE OLGULAR 1. Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2021 tarihli ve 2021/177 Esas, 2021/323 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1,1.cümle, 3-d, 4, 43, 62. maddeleri uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'nun 109/1, 3-f, 5, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 27.01.2022 tarihli ve 2021/1770 Esas, 2022/105 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3. Anılan kararın sanık, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 13.06.2023 tarihli ve 2023/986 Esas, 2023/4197 Karar sayılı kararı ile "Sanığın, mağdureye yönelik cinsel istismar suçunu tehditle işlediği kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmasına karar verilmiş ise de; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 ve 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddelerine aykırı olarak hükmün gerekçe kısmında tehdit unsurunun ne şekilde gerçekleştiği hususunun denetime imkan verecek şekilde gösterilmesi karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine muhalefet edilmesi" gerekçesiyle bozulmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.12.2023 tarihli ve 2023/290 Esas, 2023/302 Karar sayılı kararı ile sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1,1.cümle, 3-d, 4, 43, 62. maddeleri uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yargıtay bozma gerekçesine uyulmadan Mahkemenin karar verdiğine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanık lehine bozulması gerektiğine, temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına ve sair hususa ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın nitelikli cinsel istismar suçundan cezalandırılmasına ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, bozulması gerektiğine ve sair hususa ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirmesi nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinin de yerinde olduğu anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2024 tarihinde karar verildi.