Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/1939 K.2024/5318

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında kardeşi olan mağdureye tarihi tam olarak belirlenemeyen 2003, 2005 yıllarında elbisesi üzerinden cinsel organını okşamak ve vajinal yolla cinsel organını sokmak sureti ile, 2007 ve 2009 yılları arasında da cinsel organını okşamak ve dudağından öpmek sureti ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun cinsel istismarı suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2-3-4, 31/2 ve aynı Kanun'un 103/1-a-3-4, 43/1, 31/3, 63 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Adana

4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında 2003 yılında 12 yaşından küçük olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 31 ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddelerince ceza verilmesine yer olmadığına, 2005 yılında cebirle ve yaşı itibariyle kendini savunamayacak kişiye karşı ırza geçme suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 414/2, 80 ve 2253 sayılı Çocuk Mahkemelerinin Kuruluşu, Görev ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 12/2 maddeleri gereğince 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2007 yılında çocuğa karşı cinsel istismar suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-a,3,4, 43/1, 31/3,63 maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına kararının suça sürüklenen çocuk ile müdafii, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 07.10.2021 tarihli ve 2021/22053 Esas, 2021/8282 Karar sayılı kararı ile ...’in tanık sıfatıyla dinlenilmesi gerektiği nazara alınmadan kabule göre de suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılması, aldırılmadığı takdirde gerekçesinin kararda gösterilmesinden imtina ile eksik inceleme ve araştırma ile hüküm tesis edilmesi, mevcut haliyle zincirleme suç hükümlerinin tatbiki yerine her bir eyleminden dolayı ayrı ayrı hüküm tesisi ile hesap hatası da yapılmak sureti ile fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2022 tarihli ve 2021/375 Esas, 2022/70 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 4 maddesi gereğince görevsizlik kararı verilerek dosyanın görevli ve yetkili Adana Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. Adana Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, Yargıtay

9. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda verdiği 05.10.2023 tarihli ve 2022/128 Esas, 2023/278 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun cinsel istismarı suçlarını işlediğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca iade, onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Suça sürüklenen çocuğun müsnet suçlardan ayrı ayrı cezalandırılması yerine beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve süresi, aldırılan raporların içerikleri, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunması, mağdurenin aşamalardaki beyanları, dinlenen tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

A.

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçeli kararın ön inceleme kısmında belirtilen nedenle, sanık müdafiinin kanunî süresi içinde başvuruda bulunduktan sonra bu kez 29.11.2023 tarihli dilekçesiyle sehven temyiz isteminde bulunduğunu ve hükümlerin onanmasını istediğini bildirmesi karşısında, temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu da gözetilmekle, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. ve 266/2. maddesi gereği temyiz isteminin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B.

Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Çocuğun Cinsel İstismarı Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.10.2023 tarihli ve 2022/128 Esas, 2023/278 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak,