Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/2278 K.2024/4401

Suça sürüklenen çocuk hakkında zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Şanlıurfa

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2023/369 Esas, 2023/472 Karar sayılı kararı ile mevcut deliller değerlendirilerek, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası,

31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin 11.12.2023 tarihli ve 2023/1400 Esas, 2023/2161 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Dosya kapsamında bulunan raporlarla suçun, suça sürüklenen çocuk tarafından işlenmediğinin anlaşıldığına, aleyhe hukuki bir delil olmadığına, beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verildiğine, delil yetersizliği ilkesinin göz ardı edildiğine, dosya kapsamında eylemin olmayışının değerlendirilmediğine, dosyanın uzlaştırmaya tâbi olduğuna, kanun değişikliğinin olduğuna, kanuni haklarının anlatılmadığına ve ödemenin yapılması beklenilmeden karar verildiğine ilişkindir.

B.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Suça sürüklenen çocuğa alt sınırdan uzaklaşılarak, en üst hadden ceza verilmesi ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine, katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti verilmesi istemine ilişkindir.

C.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Suça sürüklenen çocuğun cinsel istismar eylemlerini gerçekleştirdiği süre ile sınırlı olarak ve ve bu amaçla yanında tutma şeklinde gerçekleşen eylemlerde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmayıp, atılı suçtan beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik hükümde hukuka aykırılık bulunmamış,

5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirmesi nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesi de yerinde olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B.Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Çocuğun cinsel istismarı eylemi işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süreyle mağdurun iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması nedeniyle mağdurun hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği nazara alındığında, olay günü maruz kaldığı fiil dışında mağdurun hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketin bulunmaması karşısında,

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilerek suça sürüklenen çocuğun müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi karşısında istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin 11.12.2023 tarihli ve 2023/1400 Esas, 2023/2161 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B.Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin 11.12.2023 tarihli ve 2023/1400 Esas, 2023/2161 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi