Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/2437 K.2024/4187

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2-2. cümle, 103/3-c, 103/4, ve 43/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bursa

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.07.2023 tarihli, 2022/131 Esas, 2023/346 Karar sayılı kararı ile sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 103/3-c, 103/4, 103/6 ve 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile 5237 sayılı Kanun'un 103/2-1. cümle, 103/3-c, 43/1, 61/7 ve 53. maddeleri uyarınca çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararların o yer Cumhuriyet savcısı, katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık ile sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesi kararı ile istinaf başvurularının kabulüne karar verilip kararların kaldırılarak sanığın, kardeşi olan katılan mağdure ile 2021 yılı Temmuz ayında vajinal yoldan ilişkiye girmek şeklinde gerçekleştirdiği eylemi sebebiyle 5237 sayılı Kanun' un 103/2-1.cümle, 103/3-c ve 62. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın üst hadden cezalandırılması gerektiğine, eksik araştırma ile karar verildiğine ve haklarında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın askere gitmeden önceki cinsel eylemlerine ilişkin olarak da ayrıca mahkum edilmesi gerektiğine ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun' un 103/4 ve 43/1. maddelerinin tatbik edilmesi 62. madde gereğince de indirim yapılmaması gerektiğine ilişkindir. C.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına, katılan mağdurenin iftira kastı ile hareket ettiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, katılan mağdure beyanlarının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, katılan mağdurenin aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğuna ve sanığın kolluk ifadesinin usule aykırı alındığından dolayı itibar edilmemesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Ailenin Korunması ve Çocuk Hakları" başlıklı 41. maddesinde ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevinin Devlete ait olduğu açıkça belirtilmiştir.

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği belirtilmiştir. Kanuni düzenleme dikkate alındığında Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, Bakanlığa yüklenen bir kamu görevidir.

Bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka aykırı bulunmamıştır.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ve sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, kararında katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa