Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/2671 K.2024/5152

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında katılan mağdureler Beyza, Feray, Gamze, Selin ve Belinay hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan beş kez ayrı ayrı netice olarak 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasına dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca kesin olarak esastan reddine karar verilmiştir.

Sanığın kesin kararlara ilişkin temyiz isteminin Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 13.0.2023 tarihli ek kararı ile reddine karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında katılan mağdure Yağmur'un sırtına vurmak ve ovalamak, mağdure Hatice Nur'un bacaklarını okşamak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine dair verilen kararın katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Sanık hakkında katılan mağdureler Melike ve Derya'ya yönelik eylemleri nedeniyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1,1. cümle, 103/3-d,e, 43/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Samsun

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.02.2023 tarihli ve 2022/207 Esas, 2023/46 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile; a) Sanığın farklı yer ve zamanlarda birden fazla kez katılan mağdure Melike'nin kıyafetlerinin içinden ve dışından özel bölgelerini okşamak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği sabit olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1,1.cümle, 103/3-d, 43, 62,

53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. b)Sanığın farklı yer ve zamanlarda birden fazla kez katılan mağdure Derya'nın kıyafetlerinin dışından bacaklarını okşamak suretiyle çocuğun sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 103/1,2. cümle, 103/3-d, 43, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine,

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine, teşdit uygulanması gerektiğine, takdiri indirim nedenlerinin bulunmadığına, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanığın Hatice ve Yağmur'a yönelik eylemleri nedeniyle de cezalandırılması gerektiğine, Derya'ya yönelik eyleminin sarkıntılığı aştığına ve Melike yönünden hükme yönelik kanun yolunun gösterilmediğine ilişkindir. C.Sanık ...

Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, mağdurelerin beyanlarının çelişkili olduğuna, iddia olunan eylemlere karşı koymamaları da nazara alındığında beyanlarına itibar edilmeyeceğine, sanığın öğrencilere sert davranması nedeniyle husumet beslediklerine, mağdure Hatice'nin beyanları nazara alındığında sanığın suçsuz olduğuna, fotoğraflardan mutlu olduklarının belli olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Asıl Karar Yönünden 1. 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, mağdureler Derya ve Melike'ye yönelik eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği gibi mağdureler Hatice ve Yağmur'a karşı isnat edilen suçtan verilen beraat hükümlerine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının da yerinde olduğu nazara alındığında, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurularının esastan reddine dair kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Ek Karar Yönünden İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a bendinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3 maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, ek kararda hukuka aykırılık görülmediğinden,

sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 296/2 maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle reddi ile EK KARARIN ONANMASINA, B.Asıl Karar Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekili, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Samsun