Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/2888 K.2024/5411

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Muğla

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2014 tarihli ve 2011/202 Esas, 2014/387 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın cinsel saldırı suçunu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair kararın o yer Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Dairemizin 19.06.2023 tarihli ve 2021/4563 Esas, 2023/4396 Karar sayılı kararı ile "...eylemin icrası için meskun mahalden uzak bir mevkinin seçilmesi,

olayın bir kısmına şahitlik eden tanık Gülsüm'ün ihbarı ile intikalin gerçekleşmesi ve akabinde katılanın alınan ifadesinde ayrıntılı beyanda bulunup istikrarla iddialarını devam ettirmesi, katılanın, sanığın cinsel saldırı eylemini defetmek maksadıyla adı geçeni yüz kısmından ittirerek tırmaladığı ve ayakları ile tekme attığı beyanını doğrular mahiyetteki sanığın 21.01.2010 tarihli raporunda yer verilen boyun kısmında tırnak izleri ile el bileklerinde sıyrıklar şeklindeki bulgular, katılanın samimi mahiyetteki beyanlarına karşın sanığın tüm suçlamaları inkara dair dosya kapsamındaki somut delillerle çelişen beyanı,

sanığın evlenme niyeti taşımasına karşın katılanın rıza göstermemesinden ötürü aralarında anlaşmazlık yaşandığına dair taraf beyanları ve tüm dosya kapsamı itibariyle sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmasına karşın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Bozma üzerine devam olunan yargılamada Muğla

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2023 tarihli ve 2023/429 Esas, 2023/423 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın katılanla cinsel ilişki yaşama maksadı ile vücudunun muhtelif kısımlarına dokunup katılanın direnmesi ile eylemine son verdiğinin kabulü ile cinsel saldırı suçundan, suç tarihinde yürürlükteki haliyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanık üzerine atılı eylemin gerektirdiği cezanın üst sınırı itibariyle dava zamanaşımının dolduğuna, sanığın boynundaki çiziklerin cinsel saldırı eylemi sırasında değil, tarafların tartışması sırasında oluştuğuna, tanık beyanlarının savunmayı doğrular mahiyette olmasına karşın kurulan mahkumiyet hükmünün usul ve kanuna aykırı düştüğüne, sanığın segbis ile beyanının alınmasına karşın tekrar suç işlemeyeceği kanısının oluşmadığı gerekçesinin ve lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırılık teşkil ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; a) Hükümden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un 102. maddesinde yer alan cinsel saldırı suçunun yeniden düzenlenmesi nedeniyle aynı Kanun'un 7/2 maddesindeki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek,

lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesinde zorunluluk bulunması, b) Kabule göre de.

5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinde düzenlenen erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip denetime olanak verecek somut gerekçeler gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği, dosya içeriğine göre,

yargılama konusu olayla ilgili kesinleşen mahkumiyet hükümleri haricinde hakkında kesinleşmiş bir sabıka kaydı ve dosyaya yansıyan herhangi bir olumsuz kişilik özelliği bulunmayan ve yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak hakkında takdiri indirim hükümleri uygulanan sanık hakkında dosya kapsamına uygun olmayan, takdiri indirim hükümleri uygulanırken açıklanan gerekçe ile çelişkiye düşülerek anılan lehe hükümlerin uygulanmamasına karar verilmesi, bozma nedeni görülmüştür.

2. Açıklanan nedenlerle Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR