Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/2937 K.2024/9670

Yozgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.11.2021 tarihli kararı üzerine Sorgun

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.12.2022 tarihli ve 2020/124 Esas, 2020/160 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında tekerrüre esas alınan Boğazlıyan Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/131 Esas, 2010/16 Karar sayılı kararında tekerrür hükümleri uygulanmadığı halde, sanık hakkında verilen hapis cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükümlerin, birinci kez mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmek suretiyle düzeltilmesine karar verilmiş ise de.

Mahkeme tarafından hükmün kesinleşmesinden sonra ek kararla hükümde değişiklik yapılamayacağından, mercii kararından sonra verilen ek kararın hukuki değerden yoksun olduğunun tespiti ile yapılan incelemede.

Çocuğa karşı cinsel taciz suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi, 62 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ikinci kez mükerirlere özgü olarak infaz rejimine göre çektirilmesine dair Sorgun

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2020 tarihli ve 2020/124 Esas, 2020/160 Karar sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın hakkındaki ikinci kez mükerrirliğe ilişkin hükmün karardan çıkartılması talebinin reddine ilişkin Sorgun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2021 tarihli ve 2020/124 Esas, 2020/160 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne, ek kararın kaldırılmasına ve dosyanın gereği için mahkemesine gönderilmesine dair itiraz mercii olan Yozgat

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.11.2021 tarihli ve 2021/422 Değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11.01.2024 gün ve 94660652-105-66-4984-2023-Kyb sayılı yazılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.02.2024 gün ve KYB-2024/9182 sayılı Tebliğname ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.02.2024 gün ve KYB-2024/9182 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/02/2013 tarih ve 2012/13-1438 esas, 2013/53 karar sayılı ilâmı ile Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 08/11/2012 tarihli ve 2012/29007 esas, 2012/33529 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, başkaca tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğü bulunan sanık ile ilgili olarak tekerrür uygulamasına karar verilmesinin yeterli olduğu, ayrıca hangi ilamın tekerrüre esas olduğunun açıkça gösterilmesinin gerekmediğinin belirtilmesi karşısında, Sanığın adli sicilinde yer alan ve Sorgun

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/10/2020 tarihli ve 2020/124 esas, 2020/160 sayılı kararında tekerrüre esas alınan Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/514 esas, 2013/414 sayılı ilamında sanık hakkında birinci kez tekerrür hükümleri uygulanması sebebiyle hükümlünün işbu infaza konu ilam yönünden ikinci kez mükerrirlik şartlarını taşıdığı halde, merciince sanık hakkında birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı anlaşılan Boğazlıyan Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/131 esas, 2010/16 sayılı kararının ikinci kez tekerrür koşullarını taşımadığı,

bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde, Kabule göre de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 tarihli ve 2012/10-534 esas, 2013/15 sayılı kararı ile itiraz merciinin sadece şekli olarak değil, hem maddi olay, hem de hukuki yönden inceleme yapabileceği yönündeki kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un "İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir" şeklindeki 271/2. maddesi karşısında, somut olayda işin esası hakkında karar verme yetkisinin itiraz merciinde olduğu,

mahkemesince tamamlanması gereken bir eksiklik bulunmadığı, merciince yapılan itirazın kabulüne ve kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra, işin esası hakkında da karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde, isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma, İstinaf ve Yargıtay denetiminden geçmeden kesinleşen kararların istisnai olarak denetlenmesini sağlayan olağanüstü bir kanun yolu olup, olağanüstü ve istisnai olma özelliğinden dolayı kanun yararına bozma yoluyla bir kararın bozulabilmesi için, mahkemelerin asıl ceza davasını çözmeye devam etmesinin artık imkansız hale gelmiş olması veya hukuka aykırılığın giderilebilmesi için kanun yararına bozmadan başka imkan kalmaması gerekir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 26.10.1932 tarihli ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme kararında açıklandığı üzere kanun yararına bozma konusu olabilecek kanuna aykırılık halleri, uygulamadaki esaslı yanlışlıklar ile esasa etkili usul hataları olup, her hukuka aykırılık kanun yararına bozma konusu yapılamayacağından ve yine Yozgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin verdiği karar hukuki değerden yoksun olduğundan kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR