Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/2998 K.2024/5763

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/2 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Antalya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.10.2023 tarihli ve 2023/245 Esas, 2023/333 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan, 5237 sayılı Kanun'un 102/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen hükmün sanık müdafii, katılan vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesinin kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın cezasının üst sınırdan belirlenmesi ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine, Bölge Adliye Mahkemesince kendileri lehine tayin edilen vekalet ücretinin hükümden çıkarılarak istinaf başvurusunun düzeltilerek reddedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın cezasının üst sınırdan belirlenmesi gerektiğine, takdiri indirim uygulanmasının doğru olmadığına ilişkindir. C.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Katılanın sevgilisi tanık Bilal ve katılanın maksadının, dayı olan sanığı ve anne olan ablasının birlikteliklerine gösterdikleri direnişi kırmak ve kendileri bakımından pazarlık konusu haline getirmek olduğuna, nitekim sanığın tutuklanmasının ardından, sanığın ablasına, katılan tarafından;" evlenmemize destek olun şikayetimden vazgeçeyim.." şeklinde talepte bulunulduğuna, katılan ile tanıklar Bilal ve Nejla'nın anlatımlarının dosyadaki somut delillerle örtüşmediğine, dosya içerisine celp edilen HTS kayıtlarına göre sanığın suç tarihinde personel servisine saat: 05.00' da çıktığının sabit olduğuna,

katılanın geceliği ve vajinal sıvap örneği üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen uzmanlık raporunun savunmaları desteklediğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya