Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/3472 K.2024/7160

Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Karaman

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2023 tarihli ve 2023/80 Esas, 2023/404 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-2.cümle, 3-d, 43/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık, katılan Bakanlık vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine,

5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2 maddesi uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararının kaldırılarak sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Aşamalarda alınan mağdure beyanlarının ısrarlı ve ayrıntılı olduğuna, sanığın atılı cinsel istismar suçunu işlediğine ve cezalandırılması gerektiğine, beraat kararının usul ve esasa aykırı olduğuna ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Mağdurenin aşamalarda ayrıntılı, uyumlu ve tutarlı olduğuna, sanığa asılsız suç isnadında bulunmasını gerektirir bir sebebin bulunmadığına, sanığın atılı cinsel istismar suçunu işlediğine ve en üst sınırdan cezalandırılmasına, indirim uygulanmamasına, katılan Bakanlık lehine vekâlet ücretine hükmedilmesine, kararın bozulmasına ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 217/1. maddesinde “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanun'un 210/1 maddesinde ise "Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir.

Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez" hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda mahkemece olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurenin ve davayla ilgisi olduğu düşünülen diğer tanıkların duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenip, açık ve ayrıntılı beyanlarının, 5271 sayılı Kanun'un 196/2. maddesi de gözönünde tutularak alınması,

bunun mümkün olmaması halinde ise mağdurenin çocuk izlem merkezinde kaydedilen görüntülerinin duruşmada hazır bulunanlarca izlenip sanık ile müdafiine diyecekleri sorulduktan sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, önceki beyanlarının okunmasıyla yetinilerek, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca takdiren Konya Bölge Adliye Mahkemesi