Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/3577 K.2024/5762

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/3-c, 103/4, 43/1 ve 31/2 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Söke

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2023 tarihli ve 2023/99 Esas, 2023/3187 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun, çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1,1. ve 3. cümle, 103/3-c, 103/4, 43/1, 31/2,son cümle ve 62/1 maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ve temsil kayyımı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin 12.06.2023 tarihli ve 2023/940 Esas, 2023/1328 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, hakkında takdiri indirim uygulanmasının yerinde olmadığına ve katılan kurum lehine vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Suça sürüklenen çocuğun eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğuna ve bu suçtan mahkumiyet kararı verilmesine, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulanması nedeniyle ceza hukukunun caydırıcılık ilkesinin ihlal edildiğine ilişkindir. C.

Temsil Kayyımının Temyiz İstemi Suça sürüklenen çocuğun sabit olan eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğuna ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulanması nedeniyle ceza hukukunun caydırıcılık ilkesinin ihlal edildiğine ilişkindir. D.

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdure beyanlarının çelişkili olması ve hakkında aldırılan rapor içeriği gözetilerek eylemin işlendiğinin şüphede kaldığına, Mahkemece eylemin sarkıntılık aşamasında kalıp kalmadığının tartışılmadığına yönelik istinaf taleplerinin tekrar etmek suretiyle usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin kararında suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ile temsil kayyımı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Söke