Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/4260 K.2024/9230

Her ne kadar 14.11.2021 tarihli Tebliğnamede kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik görüş bildirilmiş ise de, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme kararına yönelik temyiz kanun yoluna başvuruda bulunulmadığı belirlenmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Mardin

1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, mahkumiyetine dair verilen kararların istinaf edilmesi üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun( 5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Sanık ... Müdafii Av. ...'ın Temyiz İstemi Yönünden Sanık ... Müdafii Av. ...'a 05.01.2024 tarihli tebliğ olunan karara karşı on beş günlük kanuni temyiz süresinden sonra sunduğu 29.02.2024 tarihli temyiz dilekçesi ile kararları temyiz ettiği anlaşıldığından, süresinden sonra sunduğu temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, reddine karar verilmiştir. B. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-b. maddesinde yer verilen;“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını arttırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan Bakanlık vekili ile sanık ... müdafilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, reddine karar verilmiştir. C.

Suça Sürüklenen Çocuk ... ve Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... Haklarında Kurulan Hükümler Yönünden

1. Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı Kanun'un 34/1, 230, 289/g maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi,

ulaşılan kanaat, sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu sabit görülen fiilleriyle bunun hukuki nitelendirmesinin belirtilmesi suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği nazara alınarak Mahkemenin hangi eylem yada eylemleri kabul ettiği, her bir sanık ve suça sürüklenen çocuğun diğer sanıkların hangi eylemine ne şekilde iştirak ettiği, Adli Tıp Kurumu

6. Adli Tıp İhtisas Kurulu'ndan katılan mağdure ... hakkında yaşa ilişkin aldırılan rapora neden itibar edilmediği ve bu rapor içeriğindeki tespite göre diğer katılan mağdure Sultan'ın yaşı konusunda neden herhangi bir değerlendirme yapılmadığı konularında denetime elverişli gerekçe içermeden Anayasanın 141. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 230. ve 289/g maddelerine muhalefet edilerek gerekçesiz hükümler kurulması suretiyle istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

2. 5271 sayılı Kanun'un 188/1. maddesi gereğince "Duruşmada, hükme katılacak hakimler ve Cumhuriyet savcısı ile zabıt katibinin ve Kanunun zorunlu müdafiliği kabul ettiği hallerde müdafiin hazır bulunması şarttır.

(Ek cümle: 7070 S.K m.5 - 1.2.2018) “Müdafiin mazeretsiz olarak duruşmaya gelmemesi veya duruşmayı terk etmesi halinde duruşmaya devam edilebilir.” amir hükmü gereğince sanık ... müdafiinin sağlık sorunlarını mazeret göstermesine rağmen Mahkemesince sanık müdafiinin mazereti hakkında olumlu yada olumsuz karar verilmeden hükümler kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlandığı halde istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi, 3. 5271 sayılı Kanun'un 217/1. maddesinde “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir.

Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” hükmüne yer verilmiş olup, bu kapsamda olayın tanığı konumunda bulunan olay günü katılan mağdureler ile katılanın gördüğünü beyan ettikleri ...'ın duruşmaya getirtilerek, iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenmelerinden sonra toplanacak delillere göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması suretiyle istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A. Sanık ... Müdafii Av. ...'ın Temyiz İstemi ile Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle sanık ... müdafii Av. ...'ın temyiz istemi ile sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden sanık müdafilerinin, vaki temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Suça Sürüklenen Çocuk ... ve Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...

Haklarında Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafileri, suça sürüklenen çocuk müdafii, sanık ... müdafii Av. Gülkin Çeliker ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi