Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/4308 K.2024/6071

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ, OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2023 tarihli ve 2023/321 Esas, 2023/452 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2,2. cümle, 43/1 ve 53. maddeleri uyarınca 24 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine dair verilen hükümlerin sanık müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı, katılan Bakanlık vekili ve katılanlar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 29.02.2024 tarihli ve 2024/307 Esas, 2024/317 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığa atılı suçların işlendiğinin sabit olduğuna, üst sınırdan ceza verilmemesi ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B.

Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit olmasına rağmen beraat hükmü kurulması, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan daha üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir.

C.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurenin beyanlarının kendi içerisinde çeliştiği, tanık beyanları ile uyuşmadığı ve hayatın olağan akışına aykırı beyanlar olduğuna, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, sanığın mağdurenin yaşını on altı olarak bildiğinden hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraatine aksi kanaatte olunası halinde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B.

Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden 1. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu,

eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında suç tarihinde on iki yaşından büyük olan mağdureye karşı gerçekleştirdiği çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi nedeniyle temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 103/2,1. cümle şeklinde gösterilmesi gerekirken aynı Kanun'un 103/2,2. cümle olarak gösterilmesi Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bir hukuka aykırılık olarak kabul edilmiştir.

IV. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin kararında katılan Bakanlık vekili ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B.

Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ile katılanlar vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Karaman Ağır Ceza Mahkemesi kararın hüküm fıkrasının B-1 bendinde yer alan "103/2-2. cümle" ibaresinin "103/2-1. cümle" şeklinde değiştirilmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi