Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/4553 K.2025/2945

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyizi İstemi Özetle, 21.09.2023 tarihinde Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4. maddesinde yapılan değişiklik ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu kapsamında görevlendirilen müdafii ile özel vekaletnameli avukat arasındaki ayrım ortadan kaldırıldığından vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dairemizin 19.12.2024 tarihli 2024/8142 Esas, 2024/11223 Karar ve 2024/8143 Esas, 2024/11224 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği üzere sanık yararına maktu vekalet ücretine hükmedilebilmesi için kendisinin vekaletname ile atadığı bir vekille temsilinin gerekli olduğu ve dosya içerisinde bulunan belgelere göre müdafiin baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafi olduğunun anlaşılması karşısında, sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde isabetsizlik görülmediğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebebi ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır