Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/4587 K.2024/5872

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2020 tarihli iddianamesi ile çocuğun cinsel istismarı ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından cezalandırılması istemli kamu davası açılmış, yapılan yargılama üzerine sanığın sevk maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine istinaf merci tarafından istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş,

istinaf ilamının temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.09.2022 tarihli kararı ile sanığın eylemlerinin aynı kast altında değişik tarihlerde zincirleme şekilde gerçekleştirdiği ve suç tarihinin son eylem tarihi olmasına göre sanığın yaşının bu tarihe göre değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozma kararı verildiği, bozma kararına bu hususta Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından itiraz edilmesi üzerine itirazı inceleyen Ceza Genel Kurulunun itirazın reddine karar vererek dosyayı mahalline gönderdiği,

bozma ilamı üzerine yapılan yargılamada sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/3-c, 43/1, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına ve hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Ceza tayin edilirken ilk zamandaki suç olan nitelikli hal tarihinin esas alınması gerektiğini, 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi gereği artırım yapılırken artırım oranının 1/2 üzerinden yapılmasının gerekçesiz olduğunu ve diğer temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda bozma ilamı üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa

6. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.02.2024 tarihli ve 2023/483 Esas, 2024/48 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/4. maddesi gereğince Bursa