Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/4948 K.2024/8652

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Çanakkale

1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Eksik kovuşturmaya, sanığın cezasının artırılması gerektiğine ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Kararın hukuka aykırı olduğuna, eksik kovuşturma ile karar verildiğine, yapılan değerlendirmenin hatalı olduğuna, şikayetin yedi ay sonra yapıldığına, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, söz konusu eylemin adli rapor ile de doğrulanmadığına ilişkindir. C.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Mağdure ile tanık Emirhan’ın beyanlarının çelişkili olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı olduğuna, şikayetin yedi ay sonra yapıldığına, eylemin tehdit ile gerçekleşmediğine, teşdidin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükümlerde aşağıda belirtilen husus dışında hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesince gerekçeli karar başlığında İlk Derece Mahkemesinin adı, tarihi ve numarası kısmında Çanakkale

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.05.2022 tarihli ve 2020/507 Esas, 2022/307 Karar sayılı kararının yazılması yerine Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.11.2021 tarihli ve 2021/48 Esas, 2021/368 Karar sayılı kararın yazılması Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan mağdure vekili, sanık müdafii ile bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin gerekçeli karar başlığında yer alan Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.11.2021 tarihli ve 2021/48 Esas, 2021/368 Karar sayılı incelenen mahkeme adı, tarihi ve numarasında ilişkin bölümün karardan çıkarılması ve yerine Çanakkale

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.05.2022 tarihli ve 2020/507 Esas, 2022/307 Karar sayılı kararı ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi