Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/4972 K.2024/8687

Sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanıkların çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ayrı ayrı mahkumiyetlerine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'ın Temyiz İstemi Özetle cezayı kabul etmediğine, adalete sığındığına, yaptığı hatayı hücrelerinin derinine kadar hissettiğine ve pişman olduğuna, dosyasının tekrar gözden geçirilerek cezasının bozulması talebine ilişkindir. B. Sanık ...

Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle sanığın fiili rıza ile eylemi gerçekleştirdiğine ve şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, kararın hukuka aykırı olduğuna, katılan mağdur hakkında düzenlenen raporda fiili livatanın maddi delilleri tarif edilmediğinin belirtmesi karşısında olayın rızalı gerçekleştiğinin anlaşıldığına, makul sürede yargılama hakkı ve dolayısıyla adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, ilk kararla bozmadan sonra verilen karar arasında beş yıla yakın süre geçmiş olmasına rağmen sonucun değişmediğine, olay tarihinde katılan mağdurun on beş yaşından büyük olduğunun uzman raporuyla somut olarak ispatlandığına,

bu nedenle rızayla gerçekleşmesi sebebiyle suç teşkil etmediğinin gözetilmediğine ve hükümlerin bozulması talebine ilişkindir. C.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 3. ve 61. maddeleri uyarınca suçun işleniş biçimi, sanığın amaç ve saiki meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek eylem ile orantılı şekilde ceza belirlenmesi gerektiği gözetilmeden sanıklar hakkında alt sınırdan ve eksik karar tesis edilmesinin hukuka aykırı olduğuna, muayene raporları, mağdur beyanları, sanıkların çelişkili beyanları,

mağdurun iftira atması için herhangi bir sebep bulunmaması dikkate alındığında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan alt sınırdan ceza tayin edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması ve katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.

Sanıklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir. B.

Sanıklar Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirmesi nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesi de yerinde olduğundan, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle İstanbul

19. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık ..., sanık ... müdafii ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul