Karar Özeti
9. Ceza Dairesi 2024/5136 E. , 2024/9043 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/509 E., 2024/93 K. SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı KARAR : Direnme (Mahkumiyet) TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmek
Karar Detayı
9. Ceza Dairesi 2024/5136 E. , 2024/9043 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/509 E., 2024/93 K. SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı KARAR : Direnme (Mahkumiyet) TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi. Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2. maddesinde yer alan “Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır” ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34/2. maddesinde bulunan “Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen kararda aynı Kanun'un 291/1. maddesindeki temyize ilişkin on beş günlük kanuni sürenin belirtilmesinin yanı sıra süresinde verilen temyiz dilekçesiyle talep edildiği takdirde gerekçeli hükmün tebliğinden işlemeye başlayan yedi günlük süresi içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi verilmesinin zorunlu olduğuna dair aynı Kanun'un karar tarihinde yürürlükte bulunan 295/1. maddesinin de yer alması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle sanık müdafilerinin gerekçeli temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu kabul edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasınında yapılan yargılama sonucunda Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2020 tarihli kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair verilen hükme ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 30.06.2021 tarihli kararıyla istinaf başvurularının esastan reddine dair verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 11.05.2022 tarihli kararıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 2. Bozma üzerine Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2022 tarihli kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 31.05.2023 tarihli bozma ilamına karşı İlk Derece Mahkemesince direnilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme ile karar verildiğine, sanığın savunmasının aksini gösteren beyan dışında herhangi bir delil bulunmadığına, kararın sanık lehine bozulması gerektiğine ve dilekçelerinde belirttikleri diğer hususlara yöneliktir. III. GEREKÇE Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 31.05.2023 tarihli ve 2023/2082 Esas, 2023/3661 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, İlk Derece Mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 15.02.2024 tarihli direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2023/2082 Esas, 2023/3661 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.