Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/5258 K.2024/11263

Anayasasının 40/2. maddesinde yer alan “Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır” şeklindeki düzenleme ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34/2. maddesinde yer alan “Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir” şeklindeki düzenleme nazara alınarak yapılan incelemede, Mahkemece verilen kararda temyiz kanun yolu ile süresinin hatalı gösterildiğinin anlaşılması karşısında, sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin süresinde olduğunun kabulüyle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanıklar hakkında atılı suçtan ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Özetle Mahkemece sanıklar hakkında usul ve kanuna aykırı olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 30. maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. C. Sanık ...

Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, aksi kanaatte Mahkeme kararının onanması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

İlk Derece Mahkemesince atılı suç yönünden 5237 sayılı Kanun'un 30/1. maddesi kapsamında hataya düştüğü kabul edilen sanıkların, buna uygun olarak 5271 sayılı Kanun’un 223/2-c. maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler kurulması Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Uşak

1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği sanıklar haklarında kurulan hükümlerde yer alan ''...TCK 30/1, CMK 223/3-d maddeleri gereğince sanıklara müsnet suçtan ayrı ayrı CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA," ibaresinin karardan çıkarılarak yerine "...TCK 30/1,