Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/541 K.2024/2717

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, sanık ve müdafiinin kurulan hükmü süresinde temyiz etmelerinden sonra sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdiği 15.01.2024 günlü dilekçe ile hükmün onanmasını talep ettiği anlaşıldığından, temyiz incelemesinin katılan mağdur vekili ile katılan ... vekilinin temyizleriyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR Temyiz İncelemesinin Kapsamına Göre. 1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davasının yapılına yargılaması uyarınca Balıkesir

1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 31.03.2021 tarihli ve 2021/16 Esas, 2021/335 Karar sayılı kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin 2 inci fıkrasının son cümlesi, 103 üncü maddesinin 4 üncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 28 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesi'nin 15.06.2021 tarihli ve 2021/1359 Esas, 2021/1574 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine dair verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesi'nin 01.06.2022 tarihli ve 2021/27078 Esas, 2022/5266 Karar sayılı kararı ile hükmün "...İlk derece mahkemesince çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle ilgili istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince eylemlerin cebir ve tehditle işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/4. maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığı hususundaki değerlendirmenin suçun işleniş şekli ile delil takdirine ilişkin olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 303/1-a. maddesi kapsamına girmediği ve bu husustaki değerlendirmenin aynı Kanunun 280/1-g. maddesi uyarınca duruşmalı

yapılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddedilmesi,..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Bozma Kararı üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin 12.10.2022 tarihli ve 2022/1506 Esas, 2022/1384 Karar sayılı kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin 2 nci fıkrasının ikinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin 3 üncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair karar verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 15.03.2023 tarihli ve 2022/16557 Esas, 2023/1423 Karar sayılı kararıyla sair temyiz itirazlarının reddiyle sanığın mağdura yönelik son eylem tarihinin yanlış tespiti suretiyle hatalı hüküm kurulması nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin 18.10.2023 tarihli ve 2023/1371 Esas, 2023/1709 Karar sayılı kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin 2 nci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmasına takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına temel ceza belirlenirken ve zincirleme suç hükümleri uygulanırken alt sınırdan uzaklaşılmasına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir. B. Katılan ...

Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmasına temel ceza belirlenirken ve zincirleme suç hükümleri uygulanırken alt sınırdan uzaklaşılmasına takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın Gerekçeli karar başlığında suça sürüklenen çocuk olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, katılan lehine mülkiyet hakkının ihlali suretiyle genelge ile ücreti vekaletin belirlenemeyeceği gözetildiğinde mağdura baro tarafından tayin edilen vekil açısından vekalet ücretine hükmedilmemesinin de yerinde olduğu anlaşıldığından,

kararda hukuka aykırılık bulunmamış ve temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 18.10.2023 tarihli ve 2023/1371 Esas, 2023/1709 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili ile katılan ... vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Balıkesir