KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2024/5662 E., 2024/8044 K.
- Karar tarihi
- 1 Ekim 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2024/777 E., 2024/969 K
- Suç
- Çocuğun cinsel istismarı
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ
Karar Detayı
456 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/2-ikinci cümle, 103/1-a, 103/4, 43/2-1, 53/1, 58. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Siverek
2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.01.2024 tarihli ve 2023/236 Esas, 2024/8 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1-3.cümle, 103/4, 43/1, 58, 53 maddeleri uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair verilen kararın sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi
17. Ceza Dairesinin kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II.TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Atılı suçun maddi ve manevi unusurunun oluşmadığına, sanığın beraat etmesi gerektiğine, mağdurun iddialarının somut delillerle desteklenmediğine, mağdurun çelişkili beyanlarına dayanarak, eksik inceleme yapılarak karar verildiğine, suç vasfının tayinine ilişkindir.
III. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.
Olayın intikal şekli, katılan mağdurun aşamalardaki beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın istismar eylemleri sırasında on iki yaşından küçük olan mağdura karşı tehdit kullandığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığı gözetilmeden 5237 sayılı Kanun'un 103/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini karşısında, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi, hukuka aykırı bulunmuş, iş bu gerekçeyle Tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak edilmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Siverek 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi