KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2024/5680 E., 2024/8545 K.
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2023/2251 E., 2024/566 K
- Suç
- Çocuğun cinsel istismarı
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Temyiz edenler
- Sanık müdafii, katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili
- Tebliğname görüşü
- Onama İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1
Karar Detayı
660 kelime·3 dk okuma·3 bölüm
Bursa
3. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.07.2023 tarihli ve 2022/358 Esas, 2023/318 Karar sayılı kararı ile sanığın kendi cinsel organını mağdureye tutturduğu, mağdurenin özel bölgesine ve kalçasına dokunduğu şeklinde kabul edilen olayda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü cümlesi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi
7. Ceza Dairesinin kararı ile İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvrularının kabulüyle duruşmalı yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Tanıkların akraba olduklarını, iki yıldır süren istismar olaylarına göz yummalarının olağan akışa aykırı olduğunu, tanık ...’nın tutarsız beyanlarda bulunduğunu, sanık ve mağdurenin konuşmalarına şahit olduğunu söylediği 2 metre mesafenin aslında 6,5 metre olduğunu, talebe rağmen Mahkemece bu hususta keşif yapılmadığını, tanık ...’nin tanık ...’nın annesi olduğunu ve sadece iddiaları güçlendirmek amacıyla Mahkeme aşamasında ortaya çıktığını, tanık ...’nın beyanlarından farklı bir beyanda bulunmadığını, yine evi yan tarafta bulunan tanık ...’nin sanığın mimiklerini görmesinin mümkün olmadığını,
tanık ...’nın sanığın oğlunun söylemlerinden hazırlık aşamasında bahsetmediğini, mağdurenin tanıklarca yöneldirilerek sanığa iftira attığını, emniyette sanığın tehdidinden bahsetmeyen mağdurenin bir hafta sonraki beyanında sevdiklerini öldürmekle tehdit ettiğini anlattığını, mağdurenin başka bir dava dosyasında arkadaşları tarafından yalan söyleyen biri olarak bilindiğinin anlaşıldığını beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B.
Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkındaki cezanın üst sınırdan verilmemesinin ve cebir ile tehdit unsurundan dolayı arttırılmamasının hatalı olduğundan bahisle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince artırım yapılması, takdiri indirim uygulanmaksızın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,
eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi
7. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa