Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/5751 K.2024/10245

Sanık hakkında kasten yaralama, çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle kararın eksik araştırma neticesinde verildiğine ve katılan mağdurenin annesi ile sanık arasında husumet bulunduğundan hareketle kararın bozulması isteğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılan mağdurenin aşamalarda tutarlı bir şekilde sanığın kendisine tokat vurduktan sonra da öpme eyleminin devam ettiği yönündeki anlatımları ile mahkemenin gerekçeli kararında katılan mağdurenin tutarlı anlatımlarının, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik inkara dayalı savunmaları karşısında üstün tutulduğunun kabul edilmesi nazara alındığında sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/4. maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğu anlaşılmakla bu yönde yapılan uygulamanın yerinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, Üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğulya ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Sayın heyet çoğunluğu ile aramızdaki görüş ayrılığı çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 103/4. maddesinin gerekçesinin yeterli olup olmadığı hususundadır.

Mahkeme gerekçesinde sanığın cinsel eylemlerini gerçekleştirdikten sonra mağdureye kapı önünde tokat atıp üzerinden kapıyı kilitlediği kabul edilmesine göre bu eylemin 5237 sayılı Kanun'un 109/2. ve devamı maddelerinin gerekçesi olabileceği, mahkemenin kabulüne göre cinsel eylemin bitmesinden sonra sanık tarafından mağdureye tokat atılmasının 5237 sayılı Kanun'un 86/2 maddesine vücut verebileceği, bu nedenle mahkemenin kabulü ile uygulama maddeleri arasında çelişki oluştuğundan gerekçe yönünden yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğa katılmıyorum.