Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/5758 K.2025/1935

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ordu

1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın cinsel taciz eylemi müstehcenlik kabul edilerek mahkumiyetine, çocuğun cinsel istismarı suçundan beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Olayların gelişimi, mağdure, şikayetçi, tanık ve sanık ifadeleri ile alınan raporlar göz önüne alındığında sanığın mağdureye yönelik üzerine atılı suçları işlemiş olduğu ve mağdurenin sanığa iftira atmasına neden olabilecek bir husumet bulunmadığından sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan beraat kararının bozulması ve katılan Kurum lehine vekalet ücreti tayin edilmesi talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde Kayden 15.03.2005 doğumlu olup kovuşturma evresinde ifadesinin alındığı 21.03.2023 tarihinde reşit olan mağdurenin olaydan dolayı sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereğince reddine karar vermek gerektiği belirlenmiştir. B.

Sanık Müdafiinin Müstehcenlik Suçundan Verilen Karara Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı nazara alındığında hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. C.

Katılan Bakanlık Vekilinin Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karara Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yapılan yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Mağdure Vekili ile Sanık Müdafiinin Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenle anılan hükme yönelik sanık müdafii ile mağdure vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karara Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ordu