Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/5879 K.2024/10923

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılaması sonucunda, Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, katılan mağdurenin bacağına dokunması şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylem nedeniyle sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın üst hadden cezalandırılmasına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına, lehine vekalet ücreti takdirine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mağdurenin çelişkili anlatımları dışında başka delil bulunmadığına, tanık Utku'nun anlatımlarının sanığın savunmasını destekler mahiyette olduğuna, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, Bakanlığa yüklenen bir kamu görevi olduğu,

bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesinin de yerinde olduğu anlaşıldığından sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir. Ancak.

Mahkemece, sanığın eyleminin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilerek uygulama maddesinin de 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-2.c olarak gösterilmesine karşın anılan maddenin tatbikinden önce "lehine hükümler taşıyan 6545 ve 6763 Sayılı Yasalar ile yapılan değişiklikler öncesi" şeklindeki ibarenin yazılması ve hükmün dördüncü paragrafında kazanılmış hakka ilişkin kanun maddesinin gösterilmemesi, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bir hukuka aykırılık olarak belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,