Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/6064 K.2024/10835

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kasten yaralama suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın kasten yaralama suçundan zaman aşımının gerçekleşmesi nedeniyle düşmesine, çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Özetle, mahkemece verilen düşme kararının bozulması talebine, çocuğun cinsel istismar suçundan üst sınırdan ceza tayini ile vekalet ücretine hükmedilmesi talebine ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle, sanığın metroda bilinçsizce yaptığı hareketin yanlış yorumlandığına, takdiri indirim nedeninin uygulanmadığına, kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yaptığı aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B.

Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Oluşa uygun kabule göre sanığın metroda yanına oturduğu katılan mağdurenin sırtını okşaması, diğer yandan kendi cinsel organına dokunması şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı ve Mahkemece sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi sebebiyle nihai ceza miktarının değişmediği, bu nedenle kanun değişikliğinin lehe veya aleyhe sonuç doğurmayacağı gözetilerek, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştirilen husus dışında doğru biçimde belirlendiği, öte yandan takdiri indirim hükümleri yönünden sanığın tekerrüre esas sabıkasının bulunduğu anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamış.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Ancak, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin tatbikine karar verildiği halde tekerrüre esas alınan hükmün gerekçeli kararda gösterilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B.

Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul

12. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin 4. paragrafının çıkartılması ile yerine "Sanık hakkında, Midyat Asliye Ceza Mahkemesince 06.06.2006 tarihli ve 2005/444 Esas,