Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/6069 K.2024/10327

Sanıklar hakkında cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Fethiye 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanıkların sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'ın Temyiz İsteği Özetle mağdure ile rızası dahilinde kaçıp olayın kolluk kuvvetlerine intikali üzerine birlikte geri döndüklerine, tanık beyanlarının da bu durumu desteklediğine, mağdurenin de cinsel maksatla teması olmadığını söylemesine karşın cinsel saldırı suçundan kurulan hüküm ile teşdit uygulanması ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. B. Sanık ...

Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle mağdurenin şikayetten vazgeçmesi karşısında cinsel saldırı suçundan düşme kararı verilmesi gerektiğine, mağdurenin soyut ve çelişkili beyanları dışında mahkumiyete yeter delil bulunmadığına ilişkindir. C.

Sanık ...'ın Temyiz İsteği Özetle kardeşi sanık ... ile mağdurenin rıza dahilinde kaçıp olayın kolluk kuvvetlerine intikali üzerine birlikte geri döndüklerine, tanık beyanlarının da bu durumu desteklediğine, kendisinin herhangi bir surette iştirakının olmadığına, mağdurenin de cinsel maksatla teması olmadığını söylemesine karşın cinsel saldırı suçundan kurulan hüküm ile teşdit uygulanması ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. D. Sanık ...

Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle mağdurenin şikayetten vazgeçmesi karşısında cinsel saldırı suçundan düşme kararı verilmesi gerektiğine, mağdurenin soyut ve çelişkili beyanları dışında mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, olay sırasında sanık ...’ın başka bir yerde bulunduğunun tanık beyanı ile sabit olduğuna, cinsel maksatla hareket edilmediğinden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/5. maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

E. Sanık ...'in Temyiz İsteği Özetle kardeşi sanık ... ve mağdurenin birbirlerini severek kaçtıklarına, kendisinin olayla bir ilgili olmadığına, mağdurenin çelişkili ve soyut beyanları ile savunmayı destekler nitelikteki tanık beyanları karşısında mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. F. Sanık ...

Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle mağdurenin soyut ve çelişkili beyanları dışında mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, sanık ...’in eyleme iştirak etmediğinin sanık ...'ın anlatımları ve delil durumu itibariyle sabit olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanıklar Hakkında Sarkıntılık Suretiyle Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden 1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 102/1-2.cümlesi uyarınca belirlenen cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.06.2015 tarihli mahkumiyet kararları olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. B.

Sanıklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

1. Sanıklar müdafilerinin 18.06.2015 tarihli duruşmada sanıklar hakkında lehe olan hükümlerin uygulanması taleplerinin 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesindeki takdiri indirim uygulanmasını da kapsadığı gözetilerek, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 230/1-c maddesi uyarınca bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi, 2. Sanık ... yönünden tekerrüre esas alınan Fethiye

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2009 tarihli ve 2008/216 Esas, 2009/264 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesindeki nitelikli konut dokunulmazlığını ihlal suçunun uzlaştırma kapsamında bulunmayan, 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçu ile birlikte işlendiği iddia edildiğinden, 5271 sayılı Kanun’un 253/3. maddesinde yer alan "Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz” şeklindeki düzenlemeye göre uzlaşma kapsamında bulunmadığı,

ancak yapılan yargılama neticesinde sanığın silahla tehdit suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesindeki konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun da uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması karşısında; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan dolayı uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Gerekçeli karar başlığında 05.08.2011 olan suç tarihinin 02.08.2011 olarak gösterilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanıklar Hakkında Sarkıntılık Suretiyle Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle. Fethiye

1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanıklar ve müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, B.