Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/6324 K.2024/9554

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ettiği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığn atılı suçtan mahkumiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Suçun sübuta ermediğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında alt sınırdan ceza uygulamasının dosya içeriğine aykırı bulunduğuna ve katılan kurum lehine vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olay günü şikayetçinin sanığın babasına ait hayvanlara yem vermek için ahıra gittiği sırada sanığın şikayetçiye saldırdığı, şikayetçinin ağzını kapatıp boynunu sıkarak yemliğe yatırdığı, şikayetçinin şalvarını yarıya kadar indirdiği,

şikayetçinin bağırarak sanığı ittiği, bu sırada şikayetçinin oğlunun ahıra gelmesi üzerine sanığın olay yerinden kaçtığı olayda eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/1-1. cümlesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırıya teşebbüsten mahkumiyet kararı verilmesi karşısında istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan redde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi