Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/657 K.2025/8642

Başsavcılığınca düzenlenen 08.01.2024 tarihli Tebliğname'de sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen kararın kesin nitelikle olduğu yönünde görüş bildirilmiş ise de, Dairemizce de kabul edilen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2022 tarih ve 2022/436 Esas,

2022/705 Karar sayılı kararı gözetilerek yapılan değerlendirmede beraat ile sonuçlanan davalarda iddianame veya iddianame yerine geçen belgelerdeki suçun vasıflandırılması doğrultusunda sevk maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırı bakımından 10 yılı geçme olanağı bulunan kararların temyiz incelemesine tabi olduğu anlaşıldığından kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen kararın temyiz incelemesine tabi olduğu belirlendikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

ve GEREKÇE Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Şırnak

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.2018 tarih, 2013/584 Esas ve 2018/669 Karar sayılı kararıyla sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verildiği, anılan hükümlerin istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesince çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen hüküm yönünden istinaf başvurusunun esastan, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hüküm yönünden ise düzeltilerek esastan reddine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 04.03.2021 tarih, 2020/918 Esas ve 2021/1817 Karar sayılı ilamıyla her iki suç yönünden temyiz istemlerinin reddine karar verildiği,

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine karşı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 308/A maddesi uyarınca sanık lehine itiraz kanun yoluna başvurulduğu, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince itirazın kabulü ile sanık hakkında verilen esastan ve düzeltilerek esastan ret kararlarının kaldırılmasına, Şırnak

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.2018 tarih, 2013/584 Esas ve 2018/669 Karar sayılı kararının katılan mağdurenin Adli Tıp Kurumuna sevki ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-a maddesi kapsamında fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişip gelişmediği, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, varsa bu durumun hekim olmayanlarca ve ilk görüşte veya sonrasında anlaşılıp anlaşılmayacağı, beyanlarına itibar edilip edilmediği yönünde rapor aldırılması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verildiği, Şırnak

1. Ağır Ceza Mahkemesince bozmaya uyularak mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

5271 sayılı Kanun'un 280/1-e maddesinde "İlk derece mahkemesinin kararında 289 uncu maddenin birinci fıkrasının (g) ve (h) bentleri hariç diğer bentlerinde belirtilen bir hukuka aykırılık nedeninin bulunması hâlinde hükmün bozulmasına ve dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine," ve aynı Kanun'un 280/1-f maddesinde "Soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin veya önödeme ve uzlaştırma usulünün uygulanmadığının anlaşılması ya da davanın ilk derece mahkemesinde görülmekte olan bir dava ile birlikte

yürütülmesinin zorunlu olması hâlinde hükmün bozulmasına ve dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine," karar verilebileceği belirtilmiş olup; aynı Kanun'un 280/1-g maddesinde ise "Diğer hâllerde, gerekli tedbirleri aldıktan sonra (…) davanın yeniden görülmesine ve duruşma hazırlığı işlemlerine başlanmasına, karar verir" şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir.

Anılan düzenlemeler ile Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 sayılı Kararı nazara alındığında.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf talepleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesinin bozma yetkisinin bulunmaması nedeniyle vermiş olduğu bozma kararının hukuka aykırı ve yukarıda belirtilen istisnalar dışında bu karara istinaden verilmiş olan İlk Derece Mahkemesi kararının da hukuki değerden yoksun olması karşısında,

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yeniden yargılama yapıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde İlk Derece Mahkemesinin Bölge Adliye Mahkemesinin bozma kararına uyarak vermiş olduğu kararına yönelik esastan ret kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR