Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/6810 K.2024/9732

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İskenderun

2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın aralarında evlenme yasağı bulunan kişi tarafından reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, mahkumiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle atılı suçun işlenmediğine, suç kastının olmadığına, annesinin yanında yaşamak isteyen katılan mağdurenin böyle bir iddiada bulunduğuna, sanığın hata hükümlerinden yararlanmasına, evlenme yasağının ne olduğu hususunda hayat tecrübesinin olmadığına, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının gerekçesiz olduğuna, usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasının gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle sanığın üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına, dosya içerisindeki deliller ve katılan mağdure beyanlarına göre eylemin zorla olduğuna, usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasının gerektiğine ilişkindir. C. Katılanın Temyiz İstemi Özetle sanığın üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına, usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasının gerektiğine ilişkindir. D.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz istemi Özetle sanığın üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına, usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasının gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii, katılan mağdure vekili, katılan ve bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Sayın Üyeler ... ve ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İskenderun

2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde karar verildi. KARŞI OY Dairemiz Sayın Heyetinin çoğunluk görüşü ile aramızdaki görüş ayrılığı 16 yaşındaki mağdurun olayda rızası olup olmadığına yöneliktir.

Sanığın olay tarihinde odasında üzerini değiştirmekte olan mağdurun odasına girerek kapıyı kilitlediği, mağdurun iç çamaşırlarını çıkararak mağdureyi yatağa doğru iterek düşürdüğü, rızası olmaksızın cinsel organını zorla mağdurun cinsel organına soktuğu, bu suretle 16 yaşını tamamlamamış olan mağdura yönelik cebir kullanarak çocuğun nitelikli cinsel istismar suçunu işlediği kanaatindeyiz. Çünkü.

Sanık abisinin kızı olan mağdurun kendisini zorlaması ile tam anlamıyla bir birliktelik yaşamadığını, kendisini geri çekmesi nedeniyle kendi külotuna boşaldığını iddia etmiş ise de, mağdurun alınan raporunda “hymende taze yırtık olduğunun” belirtilmesi, mağdurun beyanlarını doğrular yatakta tespit edilen meni örneklerinin sanıktan alınan kan örneği ile genotipik olarak uyumlu olduğunun tespit edilmesi, sanık mağdurenin annesine gitmek için kendisine iftira attığını iddia ettiği, ancak taraflar arasında dosyaya yansımış husumet olmaması, mağdure ve annesinin görüşmesine mağdurenin babasının engellememesi,

bu nedenle mağdurenin sanığa iftira atmasının hayatın olağan akışı ile uyumlu olmaması, yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda mağdurun odasında bağırsa dahi çevreden duyulamayacağının tespit edilmesi, sanığın telefonda porno görüntülerini mağdurun bularak kendisine izletip böyle yapalım dediğini iddia ettiği ancak mağdurun bu konudan hiçbir ifadesinde bahsetmediği,

bu görüntüleri sanığında kendisinin izlemiş olma ihtimalinin olması nedeniyle sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kanaatine varılmış, mağdurun aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanlarının müşteki olan olayı ilk anlattığı annesin beyanları ile doğrulanması, olayı ilk kez mağdure annesi olan müştekiye olaydan sonra mesaj ile sanığın kendisini saldırdığını, “ne olur anne yardım et” demesi üzerine müştekinin 112 ihbar hattını arayarak olayı ihbar etmesi, dinlenen tanıkların olaya ilişkin görgüye dayalı bilgilerinin olmaması,

mağdurenin babası dışındaki diğer aile bireylerinin sanığın yakın akrabaları olup sanığı korur beyanlarda bulunmaları, mağdurenin olaydan sonra alınan raporunda yaşadığı olay sonrası travmatik belirtilerinin ve “Akut Stres bozukluğu” tanısı konulduğunun tespit edilmesi, mağdurun olay sırasında tepki vermemesinin sebebinin olayın şoku ile olabileceği, mağdurenin iki gün sonra müşteki olan annesine olayı anlatmasının mağdurenin yaşı nedeniyle korkması,

sanığın amcası olup kimsenin kendisine inanmayacaklarını düşünmüş olması dikkate alındığında olayda mağdurun rızası olmadığı sanığın eyleminin TCK.’nın 103/1.b maddesi yollamasıyla TCK.’nın 103/2-1. cümlesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kanaatine varıldığından Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.