Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/6921 K.2024/9589

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesince silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs ettiği ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair verilen kararların istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin kararları istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlediğine dair somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin nazara alınması gerektiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. B.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, çocuğun cinsel istismarı suçundan ise üst sınırdan ve takdiri indirim hükmü uygulanmadan karar verilmesi gerekiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.

Katılan Mağdure Vekilinin Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Katılan mağdure vekilinin yokluğunda verilip 16.03.2024 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihinde yürürlükteki düzenlemeye göre 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 03.06.2024 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden sonradan yapılan tebligatın çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle ilgili temyiz süresini yeniden başlatmayacağı anlaşılmakla, bu suça yönelik temyiz isteminin,

5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B.

Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir. C.

Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Olayın oluş şekli, katılan ... ve katılan mağdurenin beyanları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olay tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdurenin annesi olan katılan ...'ın, sanığın kendisine mağdurenin kampa girmesi gerektiğine, bu nedenle mağdureyi kızının evine götüreceğini ve mağdurenin kızıyla kalacağını söylemesi nedeniyle izin vermesine karşılık, sanığın mağdureyi kendi evine götürerek orada çocuğun cinsel istismarı eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın mağdurenin annesinin verdiği iznin sınırları dışına çıktığı anlaşılmakla,

üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluştuğu nazara alınmadan dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçe ile beraatine dair İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Katılan Mağdure Vekilinin Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, C.

Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Mersin