Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/6982 K.2024/10495

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın atılı fiilleri işlemediğine, beyanların çelişkili olduğuna, suç tarihinin netleştirilmediğine, sanık hakkında indirim uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Duruşmada dinlendiği sırada on beş yaşından küçük olan mağdurenin kanuni temsilcisi olan Bakanlık İl Müdürlüğünün duruşmaya davet edilmediği, Dairemizin tevdi kararı uyarınca inceleme tarihi itibarıyla reşit olduğu anlaşılan mağdurenin bizzat kendisine yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilinin temyizine muvafakatinin olup olmadığı ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapıldığı,

mağdurenin 03.09.2024 tarihli dilekçesi ile vekilin temyizine muvafakatinin olmadığını belirttiği anlaşılmakla, vekilin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı gibi Mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereğince reddine karar verilmek gerekmiştir. B.

Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. 2. Ancak.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 61. maddesi uyarınca çocuğun cinsel istismarı suçundan temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanun'un 3. maddesinin birinci fıkrasındaki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki kanuni düzenleme karşısında, dosya kapsamına uygun düşmeyen yetersiz gerekçeyle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi, hukuka aykırı görülmüştür. C.

Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Tüm dosya kapsamından, sanığın, kendisi ile aynı konutta ikamet eden kız kardeşi mağdureye "Gel ahırda bulunan ineğin altını süpürelim." şeklindeki söyleminin kanunun aradığı anlamda aldatıcılık niteliğinin bulunmadığı nazara alınarak hakkında tayin edilecek temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 109/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek eylemin hile ile işlendiğinin kabul edilmesi suretiyle aynı Kanun'un 109/2. maddesine göre karar verilmesi,

2. Uygulamaya göre. 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi uyarınca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanun'un 3. maddesinin birinci fıkrasındaki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki kanuni düzenleme karşısında, Mahkemece anılan maddede yer alan alt ve üst sınırlar nazara alınıp,

temel ceza alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlenirken denetime elverişli somut gerekçeler gösterilmesi gerektiği gözetilmeksizin kanun maddesindeki bazı ibarelerin tekrarlanması şeklindeki yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde uygulama yapılması, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik vaki temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Çocuğun Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (B) ve (C) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş