Karar Özeti
9. Ceza Dairesi 2024/7022 E. , 2024/9840 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/824 E., 2024/842 K. SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hüküm temyiz edilmekle dosya inc
Karar Detayı
9. Ceza Dairesi 2024/7022 E. , 2024/9840 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/824 E., 2024/842 K. SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, istinaf mahkemesi kararının gerekçeden yoksun olduğuna, karar tarihi itibarıyla sanığın, aynı zamanda mağdurenin halası olan eşiyle evli olmaması sebebiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/3. maddesinin uygulamasının ve ayrıca mağdurenin beyanları karşısında sanığın 5237 sayılı Kanun’un 103/2-3. maddesi ile cezalandırılmasının doğru olmadığına, atılı suçun işlendiği konusunda mağdurenin başka bir yan delille desteklenmeyen soyut iddiası dışında yeterli delil bulunmadığına, mağdurenin kendisine sorulan sorulara cevap vermek suretiyle ifade vermesi sebebiyle ifadesinin yönlendirme sonucunda ortaya çıktığına, mağdurenin çocukluğundan bu yana yaramaz olması ve kendisinin sanığa söylenmekle korkutulması sebebiyle sanığın mağdurenin psikolojisinde bir korku mekanizması olarak yer aldığına, adli tıp raporundaki bilgilerin sanığı doğruladığına, nitekim raporda anüs çevresinde herhangi bir bulguya rastlanmadığına, sfinkter tonusunun normal olduğunun belirtildiğine, mağdurenin anlatımlarının çelişkili ve hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, olaylarla ilgili zaman boyutunun net olarak belirtilmediğine, cinsel suça maruz kalan mağdurenin bu olayı anlatma imkanı varken uzun süre saklayıp fail ile bir arada bulunmaya devam etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, sadece mağdurenin belirsiz beyanlarına dayanılarak zincirleme suç hükümlerinin üst sınırdan uygulandığına ilişkindir. III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2024 tarihinde karar verildi.