Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/7147 K.2025/2145

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Giresun

1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuk hakkında, çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle, mağdurenin ruh sağlığının suça sürüklenen çocuğun eylemi nedeniyle bozulduğunun şüphede kaldığına, lehe kanun değerlendirmesi yapılırken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/6. maddesinin uygulanmaması gerektiğine, ayrıca kanun değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.

Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesi, 12.03.2024 tarihli Resmi Gazetede yayımlanıp aynı gün yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanun'un 15. maddesiyle değiştirilmiş olup İlk Derece Mahkemesince 01.06.2024 tarihinden sonra verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların istinaf kanun yoluna tabi olması ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8/1. maddesi gereğince daha önce Yargıtay denetiminden geçmiş dosyanın istinaf incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine

gönderilmesi mümkün olmayıp temyiz kanun yoluna tabi olması birlikte değerlendirildiğinde, 11.06.2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itiraz yoluna tabi olduğundan bahisle incelenmeksizin mahalline iade isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B.

Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden İstanbul Adli Tıp Kurumu

6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 30.01.2015 tarihli raporda mağdurenin muayenesi ve dava dosyasının tetkiki sonucunda depresif uyum bozukluğu tespit edildiği, tespit edilen bu tablonun ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olduğu, bu psikiyatrik durumun iddia edildiği gibi bir cinsel istismara bağlı ortaya çıkabileceği, ancak bu psikiyatrik tablonun yaş farkı fazla olmayan mağdur ve suça sürüklenen çocuğun hile,

şiddet veya zorlama olmaksızın erken yaşta cinsel deneyim yaşamasına bağlı olabileceği gibi olay sonrası gelişen psikososyal stres ve çatışmalar nedeniyle de ortaya çıkabileceği, bunlar arasında tıbben ayırım yapılamayacağının belirtilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103/6. maddesinin uygulanamayacağı nazara alınarak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda getirilen düzenlemeler de gözetilip belirlenecek lehe kanuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B.