Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/7191 K.2024/11038

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin 02.08.2022 tarihli kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair verilen hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının temyiz incelemesinde bozulmasına dair Dairemizin 10.05.2023 tarihli ilamına karşı Çankırı Ağır Ceza Mahkemesince direnilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle sanığın katılan mağdure ile hiç buluşmadığına, sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına ve sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün bozularak beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir. B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle sanık hakkında alt sınırdan hüküm kurulması ve takdiri indirim uygulanmasının kanuna aykırı olduğundan bahisle kararın bozulması talebine ilişkindir. C.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasına, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine, katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti tayin edilmesi ve kararın bozulması taleplerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dairemizin 10.05.2023 tarihli ve 2023/784 Esas, 2023/3004 Karar sayılı bozma ilamı usul ve kanuna uygun olup, Çankırı Ağır Ceza Mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 18.04.2024 tarihli direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden, Dairemizin 10.05.2023 tarihli ve 2023/784 Esas, 2023/3004 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğnameye aykırı olarak Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 17.12.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Mağdurenin yargılamanın tüm aşamalarında sanığın elini tuttuğunu, tuvalete götürüp sarılıp, dudağından öptüğü, popo ve vajinal bölgesine dokunarak kendisini istismar ettiği yönündeki anlatımları, sanığın inkara yönelik savunmalarının aksine mağdure ile telefonda görüştüğü, görüntülü aradığı, alınan ses kaydına göre sanığın mağdure ile yedi buçukta buluşmak için anlaştıkları, hadi öptüm dediği, mağdureyi tanıdığı, samimi görüştükleri, savunmasının aksine arayan kişinin müşterisi olmadığı, mağdur olduğunu bildiği,

tanık üvey annenin mağdurun bazen yalan söylediğini belirtmiş ise de mağdurun başka bir kişi hakkında bu tarzda iddialarda bulunduğuna dair dosyada delil olmaması, yalan söylemesini gerektirecek durum bulunmaması, üvey annenin mağduru çok iyi tanımasının kendisinden beklenmeyeceği, mağdurenin olayları samimi, değiştirmeden istikrarlı anlatması, sanığın mağdureye verdiği ismi ve telefon numarası yazılı kağıdın sanığın el ürünü çıkması, olay günü sanığın mağdureden kurtulmak için postanaye kaçtığını söylemesine karşı postaneye hiç gitmediğinin ortaya çıkması, mağdurenin iftira atmasını gerektirecek husumet olmaması,

sanığın soruşturma aşamasından itibaren ortaya çıkan delillere göre değişen savunması, mahkemenin mağdureyi bizzat dinleyip, dinleme sırasındaki davranışları mimik ve duygu durumunu gözlemlemesi, adli görüşmeci mağdurenin beyanlarının istikrarlı olduğunu, beyanlarına itibar edileceğini belirtmesi karşısında sanığın üzerine atılı sarkıntılık boyutunu aşan eylemleri gereğince istismar suçundan cezalandırılması gerektiğinden sayın çoğunluğun beraatine ilişkin görüşüne katılmıyorum.