Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/8354 K.2025/630

Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanığın, suç tarihinde tanık...'nin yerine mağduru evinden alıp, söz ve davranışlarıyla mağdurda oyun salonuna götüreceği izlemini ve inancını yaratıp, aracına binmesini ve kendisiyle gelmesini sağladığı, sonra da onu çok farklı bir yere götürüp, araç içerisinde, fiziksel üstünlüğünü de kullanarak organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu,

sanığın mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini "hile" kullanmak suretiyle gerçekleştirmesi karşısında sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanunu) 109/2. maddesinde düzenlenen hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu,

bu durumda sanık hakkında ilk derece mahkemesince hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf istemlerinin esastan reddine ilişkin hükmün, Yüksek Dairece yapılan temyiz incelemesi sonucunda, sanığın eyleminde hileli bir davranış bulunmadığı ve eylemin bu hali ile aynı Kanun'un 109/1. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle bozulmasına dair kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, mağdureyi, annesinin evine temizliğe gelmesi ve zaman zaman iş yerinde kendisine yardım etmesi nedeniyle tanıyan tanık...'nin gece 22.00 civarında işlettiği oyun salonuna mağdureyi çağırdığı ve araç ile alacağını söylediği, mağdurenin annesi ile görüşüp izin aldığı, ...'nin salonun kalabalık olması nedeniyle dükkandan ayrılamadığı ve arkadaşı sanık ...'dan mağdureyi getirmesini istediği, sanığın arkadaşının aracı ile mağdureyi ...'in evinden aldığı ve mağdurenin araca bindiği,

bu şekilde gelişen olayda sanığın hileli davranışının bulunmadığı ve eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 109/1,3f,5 maddeleri kapsamında kalması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ Üye ... ve Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla REDDİNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 28.05.2024 tarihli ve 2024/1305 Esas, 2024/5170 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY On iki yaşındaki mağdureyi, annesinin evine temizliğe gittiği için tanıdığı...’nin iş yerinde zaman zaman çalışıp harçlık aldığı, ...'nin olay günü de mağdureyi yardıma çağırdığı bu nedenle mağdurenin annesi ile telefonda görüşüp mağdur için izin aldığı, ancak iş yerinin kalabalık olması nedeni ile...'nin kendisi gidemeyince arkadaşı olan sanıktan mağduru getirmesini istediği, sanığın ise arkadaşından temin ettiği araç ile saat 21.00 sularında mağdureyi...'nin dükkanına getirmek için tanık ...'in evinden aldığı,

mağdurenin tanık...'nin iş yerine gitmek üzere bindiği aracı tenha bir yere sürerek arka koltuğunda mağdure ile anal yoldan ilişkiye girdiği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın on beş yaşından küçük mağdureyi...'nin iş yerine götüreceğini söyleyerek hile ile iradesini etkileyip araca bindirdiği ve alıkoyarak cinsel istismarda bulunması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nun 109/2 maddesinde düzenlenen suçun nitelikli halini oluşturması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmesi gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.