Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/8719 K.2025/644

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ankara Batı

1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suç tarihinden önce gayri resmi birlikte yaşadığı katılan ...'nın hastanede yatarak tedavi gördüğü sırada olay günü ikindi vakti müşterek eve gelen sanığın, kendisine kapıyı açarak içeriye alan ve katılan ...'nın kızı olan on iki yaşından küçük katılan mağdureyi zorla yatak odasına götürüp,

çıplak halde iken vajinasını yalayıp okşamak ve kalçasına cinsel organını sürterek boşalmak suretiyle alıkoyduğu şeklindeki kabulü ile çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, sübuta, sanık ile katılan ... arasında husumet bulunduğuna, sanığa iftira atıldığına, aksi kabul halinde sanığa fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sübuta, sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçu Yönüden İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Suç tarihinde katılan mağdurenin annesinin hastanede iken katılan mağdureyi, sanığa emanet etmediğine ilişkin beyanları, sanık hakkında yargılama konusu olayın geçtiği evden uzaklaştırılmasına ilişkin suç tarihini kapsayacak şekilde tedbir kararının bulunması, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın katılan mağdure üzerinde koruma, bakım ve gözetim yükümlülüğü bulunmadığı gözetilmeden müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/3-d. maddesi ile artırılması hukuka aykırı bulunmuştur. B.

Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönüden Sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile katılan mağdurenin iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı ve kişinin vücudunun suçun konusu olması nedeniyle mağdurenin hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği nazara alındığında,

sanığın katılan mağdureye yönelik cinsel istismar eylemi dışında hürriyetini kısıtlayan başkaca hareketlerde bulunmaması nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetildiğinde mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi