Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/9221 K.2025/901

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve tehdit suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bursa Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle hükmün usul ve kanuna aykırı olduğuna, abisi ile arasında husumet bulunmayan beş - altı yaşlarındaki çocuğun başına gelmeyen olayı olmuş gibi anlatmasının beklenemeyeceğine, beyanlarının samimi ve tutarlı olduğunun gözetilmediğine, belirtilen nedenlerle suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan üst sınırdan ve indirim hükümleri uygulanmaksızın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. B.

Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Özetle katılan mağdurun yaşı dikkate alındığında beyanlarının tutarlı olduğuna, mağdurun yaşı itibariyle olayı kurgulayacak durumda olmadığına, beyanlarının somut ve hayatın olağan akışına uygun olduğuna, suçun niteliği gereğince tanıkların bulunduğu ortamda işlenemeyeceğine, küçük bir çocuğun cinsel bilincinin olmaması sebebiyle olayı sıcağı sıcağına söyleyememesinin gayet olağan bir durum olduğuna, durumun 5 ay sonra intikal etmesinin gecikme sayılamayacağına, mağdurun iddiasını destekleyen fiziksel ve psikolojik durumuna ilişkin hekim raporu alınması gerektiğine,

bu konudaki taleplerinin dikkate alınmamasının bozma sebebi olduğuna, istismarın fiziki bulgularının kısa sürede kaybolacak olması sebebiyle olaydan uzun süre sonra alınan fiziki muayene raporunun suça sürüklenen çocuk lehine delil kabul edilmesinin mümkün olmadığına, sosyal hizmet uzmanı tarafından düzenlenen rapordaki tespitlerin mağduru doğruladığına, usul ve yasaya aykırı hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Tehdit Suçundan Verilen Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesinde yer verilen.

“On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılanlar vekilinin temyiz isteminin reddedilmesi gerektiği belirlenmiştir. B.

Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, gerçekleştirilen yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Tehdit Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, katılanlar vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin kararında katılanlar vekili ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi