Karar Özeti
9. Ceza Dairesi 2024/9359 E. , 2025/4799 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/152 E., 2016/1 K. SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkumiyet İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İTİRAZA KONU KARAR : Onama İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcıl
Karar Detayı
9. Ceza Dairesi 2024/9359 E. , 2025/4799 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/152 E., 2016/1 K. SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkumiyet İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İTİRAZA KONU KARAR : Onama İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin, 22.05.2017 tarihli ve 2016/6878 Esas, 2017/2785 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.11.2024 tarihli ve KD-2024/93577 sayılı itirazı üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İTİRAZ SEBEPLERİ Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu özetle, lehe ve aleyhe kanun değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, hükmün en ağır cezayı gerektiren 6545 sayılı Kanunla getirilen değişiklikler gözetilerek belirlenmesi gerektiğine ilişkindir. II. GEREKÇE Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında katılan mağdure .. yönelik yedi yaşında başlayıp aralıklarla onbir yaşına kadar devam eden dönem içerisinde sırasıyla 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda yapılan değişikliğe kadar nitelikli ve bu tarihten sonra 23.04.2015 gününe yakın bir zaman ile 02.09.2015 tarihinde basit cinsel istismar eylemlerinde bulunduğu ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın suç işleme kastının yenilendiğini gösterir delillerin bulunmadığının anlaşıldığı olayda, eylemlerin zincirleme şekilde gerçekleştirildiği gözetilerek 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler de nazara alınıp belirlenecek lehe Kanuna göre hüküm kurulması gerekmekte olup bu kapsamda suç tarihleri itibariyle uygulanacak kanun maddelerinin belirlenmesi hususunda Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.05.2013 gün ve 2012/13-1543 Esas, 2013/257 Karar sayılı ilamı dikkate alınarak değerlendirme yapılırken, anılan kararda yer alan “..5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinde yer alan 'Bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir' şeklindeki düzenleme nazara alındığında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi, işlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması, bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir. Buna göre zincirleme suçta işlenen suçlar esasen müstakil varlıklarını sürdürmekle birlikte sanığın yararına olacak şekilde her bir suçtan ayrı ayrı ceza tayini yerine bu suçların sonuç ceza miktarı itibariyle en ağırından belirlenecek cezada eylemlerin zincirleme şekilde gerçekleşmesi nedeniyle 43. maddede belirtilen oranlar dahilinde arttırım yapılmaktadır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri aynı suç sayılır. Burada sanığın işlediği suçlardan bir kısmı suçun basit, bir kısmı da nitelikli hali ise ve nitelikli hal daha fazla ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hal ise ceza bunun üzerinden belirlenmeli, ancak nitelikli hal suçun basit şekline göre daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hal ise ceza suçun basit şekli üzerinden belirlenmelidir..." şeklindeki tespitler ile ayrıca aşamalarda sanığın yaşının 18' den küçük olması durumunda uygulama sırasında yaş hususunun da gözetilmesi gerekeceği cihetle sanığın, katılan mağdureye karşı yedi yaşında başlayıp onbir yaşına geldiği ana dek süren eylemlerinden dolayı son eylem tarihi zincirleme suç tarihi kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu' nun (5237 sayılı Kanun) 43/1. maddesinin uygulanmasından sonra aynı Kanun'un 61. maddesindeki sıraya göre arttırım ve indirim hükümlerinin uygulanması gerektiği ve buna göre lehe Kanun belirlenirken 28.06.2014 tarihinden önceki dönemde gerçekleşen çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemleri için sanığın o dönemde yaşının 18' den küçük olduğu da gözetilip 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 103/2. maddesinde öngörülen ceza miktarı nazara alınıp, aynı şekilde mağdureye karşı 6545 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonraki dönemde gerçekleştirilen basit cinsel istismar eylemleri içinse değişiklikten sonraki 5237 sayılı Kanun'un 103/1. maddesinde öngörülen ceza miktarı gözetilip ortaya çıkan sonuç cezaların kendi aralarında mukayese edilmesinin ardından en ağır cezayı gerektiren suç belirlendikten sonra 43. maddeyle yapılacak arttırımın bu suç için saptanan ceza miktarı üzerinden yapılması suretiyle lehe kanun değerlendirmesi yapılarak hüküm kurulması yani somut olaya göre lehe aleyhe kanun mukayesesi yapılırken sanığın 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki dönemde gerçekleştirdiği nitelikli eylemleri bakımından 5237 sayılı Kanun' un 103/2, 103/4, 103/6,43/1, 31/3, 31/3-son ve 62. maddeleri gereğince sonuç cezanın belirlenmesi, 6545 sayılı Kanun değişikliğinden sonraki basit eylemleri bakımından ise 5237 sayılı Kanun' un 103/1-1, 103/4, 43/1 ve 62. maddeleri gereğince sonuç cezanın belirlenmesi ve nihayetinde ortaya çıkan en ağır ceza üzerinden uygulama yapılması gerekirken lehe aleyhe kanun değerlendirmesi yapılırken sanığın 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki dönemde gerçekleştirdiği nitelikli eylemler bakımından 5237 sayılı Kanun' un 103/2, 103/4, 103/6, 43/1. maddeleri gereğince uygulama yapıldıktan sonra 31/3. ve 31/3-son maddeleri gereğince indirim yapılmaması, 6545 sayılı Kanun değişikliğinden sonraki gerçekleştirdiği basit eylemleri için de 5237 sayılı Kanun' un 103/1. maddesi yerine 103/2. maddesinin değerlendirmeye alınarak mukayese yapılması karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. III. KARAR 1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin, 22.05.2017 tarihli ve 2016/6878 Esas, 2017/2785 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA, 3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle o yer Cumhuriyet savcısı, katılan mağdure vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.05.2025 tarihinde karar verildi.