Karar Özeti
9. Ceza Dairesi 2024/9608 E. , 2025/2331 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/157 E., 2024/478 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı KARAR : Direnme (Beraat) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ
Karar Detayı
9. Ceza Dairesi 2024/9608 E. , 2025/2331 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/157 E., 2024/478 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı KARAR : Direnme (Beraat) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.2015 tarihli kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın atılı suçtan beraatine dair kararın temyiz edilmesi üzerine verilen Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 12.10.2023 tarihli bozma ilamına Mahkemesince direnilerek sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Özetle, kamera kaydı ve tanık beyanlarıyla desteklenen mağdurenin beyanına rağmen verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Özetle, Yargıtay bozma kararı içeriği, mağdurenin sanığa iftira atması için bir nedeninin olmaması ve tüm dosya kapsamına göre verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Dairemizin 12.10.2023 tarihli ve 2021/11433 Esas, 2023/6286 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, İlk Derece Mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 09.10.2024 tarihli direnme kararına belirtilen gerekçeler yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Dairemizin 12.10.2023 tarihli ve 2021/11433 Esas, 2023/6286 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, Mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 09.10.2024 tarihli direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden reddiyle, dava dosyasının, 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. maddesine istinaden anılan direnme kararıyla ilgili inceleme yapılması için Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Tebliğname'ye aykırı olarak, Sayın Üye ...'nın karşı oyu ve oy çokluğuyla, 20.03.2025 tarihinde karar verildi. KARŞI OY Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen beraat kararına karşı Dairemizce verilen bozma kararına yerel mahkemece direnilmesi üzerine; direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmeyerek dava dosyasının Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na gönderilmesine karar verilmiştir. Olay tarihinde sanık rehber öğretmen olarak görev yapmakta olup, mağdur ise aynı okulda 10. sınıf öğrencisidir. Mağdur, 28.04.2015 tarihinde sanığın görev yaptığı rehberlik odasında sanıkla yaklaşık 10 dakika baş başa kaldığını, bu süre içerisinde sanığın kendisini ayağa kaldırıp sarıldığını, öpmeye çalıştığını ve göğüslerine dokunduğunu beyan etmiştir. Ancak mahkemece incelenen kamera kayıtları, mağdurun sanıkla birlikte rehberlik odasında yalnızca 2 dakika 7 ... süreyle baş başa kaldığını açık biçimde ortaya koymuştur. Bu sürenin sonunda tanık öğretmen ...’ın odaya girdiği ve öğrencilerle görüşmeye başladığı sabittir. ...’ın soruşturma aşamasındaki beyanında da belirttiği üzere, sanıkla mağdurun bulunduğu odada içeri girdiğinde mağdurun ağlamaklı ya da tedirgin bir hali olmadığını, odadaki pozisyonlarının da normal olduğunu gözlemlediğini belirtmiş; sanığın öğrenciyle görüştüğünü, ardından odada bulunan başka bir öğrenciyle görüşmeye devam ettiğini ifade etmiştir. Bu anlatımlar, mağdurun beyanları ile kamera kayıtlarının uyumsuzluğunu destekleyen niteliktedir. Yerel mahkemece 11/09/2015 tarihinde yapılan keşifte, rehberlik servisinin iki öğretmen tarafından kullanıldığı, odada iki koltuk ve ortada sehpa bulunduğu, kapının camlı olduğu ve kilitlenmesinin mümkün olmadığı, içeriye giriş çıkışların sürekli olduğu, odanın bireysel mahremiyet sağlayacak yapıda olmadığı tespit edilmiştir. Ayrıca rehberlik odasının kapısının camlı olması ve içerideki görüşmelerin dışarıdan kısmen gözlemlenebilmesi, sanığın atılı suçu gizli şekilde gerçekleştirmesinin fiziken mümkün olmadığını göstermektedir. Sanık savunmasında, mağdurun başka bir öğrenciyle ilgili söylentilere konu olduğunu, bu nedenle rehberlik servisinde yapılan görüşmelerde husumet doğabileceğini, olayın idareye intikal eden dedikodularla bağlantılı olduğunu, odanın fiziki yapısı gereği böyle bir suçun işlenmesinin mümkün olmadığını ifade etmiştir. Tüm bu hususlar, yerel mahkemece CMK’nın 217. maddesi uyarınca doğrudan gözlem ve değerlendirme yetkisine dayanılarak, kamera kayıtları, tanık beyanları, keşif raporu ve dosya kapsamındaki tüm veriler birlikte değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delilin bulunmadığına karar verilmiş, beraat kararı tesis edilmiştir. Ceza muhakemesinde maddi gerçeğe ulaşmak yalnızca yazılı delillerle değil, mahkeme huzurundaki doğrudan gözlem ve vicdani kanaatle mümkündür. Yerel mahkeme bu imkâna sahip olarak, gerek ortamı keşfetmek, gerek tanıkları ve mağduru doğrudan dinleyerek değerlendirme yapmak suretiyle takdir yetkisini usulüne uygun biçimde kullanmıştır. Sonuç olarak; Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin sanığın beraatine yönelik verdiği karar yerindedir. Direnme kararında belirtilen gerekçeler, dosya kapsamı ve yargılama süreciyle örtüşmekte olup, dosyada bir bozma sebebi bulunduğu kanaatini taşımıyorum. Bu nedenle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.