Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/9640 K.2025/1737

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ NEDENLERİ

A. Sanık ...

Müdafiinin Temyiz İstemleri Delillerin hukuka aykırı bir şekilde elde edildiğine, lehe olan deliller toplanmadan eksik inceleme ile karar verildiğine, olay saatinde başka bir yerde bulunan sanığın emniyette baskı ve zorlama ile ifade verdiğine, adli tıp raporunun usule aykırı şekilde düzenlendiğine, tanıkların çelişkili anlatımları olduğuna, teşhis işleminin kanuna aykırı bir şekilde yapıldığına, dosyada soyut beyanlar dışında delil olmadığına, katılan Bakanlık vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın katılan mağdureyi oyun oynama bahanesiyle kolundan tutarak zorla götürdüğüne, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/4. maddesinin uygulanması ve atılı suçlardan en üst sınırdan cezalandırıma yapılması gerektiğine ilişkindir. C.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın katılan mağdureyi oyun oynama bahanesiyle kolundan tutarak zorla götürdüğüne, 5237 sayılı Kanun'un 103/4. maddesinin uygulanması, atılı suçlardan en üst sınırdan cezalandırıma yapılması, katılan mağdure lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

1. Ancak; mağdurenin soruşturma aşamasındaki beyanı, savunma ve adli rapora göre mağdurede basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek yaralanmaların olması, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın mağdureye yönelik eylemini cebir kullanarak gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında koşulları oluşan 5237 sayılı Kanun'un 103/4. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

2. 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirimin uygulanması hususundaki kararların da gerekçeli olmasının zorunlu olduğu ve bu kapsamda ''Yargılamayı sürüncemede bırakmaya yönelik hareket ettiği'' şeklindeki açıklamanın kanun koyucunun aradığı anlamda kanuni ve yeterli gerekçe niteliği taşımadığı gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince bu hususta denetime elverişli gerekçe içerecek şekilde atılı suçlardan hükümler kurulması gerekirken yeterli olmayan yazılı gerekçeyle anılan maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi,

3. Anayasa'nın "Ailenin Korunması ve Çocuk Hakları" başlıklı 41. maddesinde ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevinin Devlete ait olduğu açıkça belirtilmiştir. Aile ve çocukların korunması hakkı Anayasa ile güvence altına alınmış bir haktır.

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un amaç ve temel ilkelerinin belirlenmesine ilişkin 1. maddesinden anlaşılacağı üzere bu Kanun, Anayasa ve uluslararası sözleşmelere uygun olarak çıkarılmış bir kanundur. Kanun'un 20/2. maddesi gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği belirtilmiştir.

Tüm bu kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, bakanlığa yüklenen bir kamu görevidir. 5271 sayılı Kanun'un 237. ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu değildir.

Ayrıca sanığın mahkumiyeti halinde suçtan doğrudan zarar gören sıfatıyla davaya katılan kişiler lehine sanığın vekalet ücretine mahkum edildiği de dikkate alındığında, Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirmesi sebebiyle sanığın ikinci bir vekalet ücretine mahkum edilmesi suretiyle maddi zarara uğratılması da hakkaniyete uygun olmayacaktır.

Bu sebeple İlk Derece Mahkemesince koşulları oluşmadığı halde katılan Bakanlık vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi, Karşısında söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi