Karar Özeti
9. Ceza Dairesi 2024/9747 E. , 2025/1508 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı, katılan Bakanlık vekili, sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düşme İlk Derece Mahk
Karar Detayı
9. Ceza Dairesi 2024/9747 E. , 2025/1508 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı, katılan Bakanlık vekili, sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düşme İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Özetle, sanığın, hem iş başvurusu hilesiyle mağdureyi ikna ederek olayın gerçekleştiği inşaat halindeki binaya getirmesi hem de mağdure durumdan şüphelenip binayı terk etmek istediğinde zor kullanarak mağdurenin binayı terk etmesini engellemesi ve cinsel saldırı eyleminde bulunması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/5.maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken beraatine karar verilmesinin isabetli olmadığına ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Özetle, nitelikli cinsel saldırı suçundan temel ceza tayin edilirken kusur yoğunluğu, suçun işleniş biçimi ve meydana gelen zararın ağırlığı gibi hususlar gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılması ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine, cinsel saldırının başladığı ana kadar mağdurenin hürriyetinin kısıtlandığı, aynı zamanda cinsel saldırı eylemi sırasında da mağdurenin hareket özgürlüğünün kısıtlandığı nazara alınmadan beraat kararı verilmesinin yerinde olmadığına, kurum yararına vekalet ücretine hükmedilmemesinin isabetli olmadığına ilişkindir. C. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle, 5237 sayılı Kanun'un 102/2. maddesine göre ceza verilmesinin bozma kararına aykırı olduğuna, dosyanın açılma dayanağı olan iddianamede yer alamayan bir fiilden dolayı hüküm kurulduğuna, müvekkilinin söz ettiği kardeşinin tespitine ve kimlik bilgilerinin kime ait olduğunun tespitine yönelik işlemler yapılmadan karar verildiğine, öncelikle sanığın beraatine, bunun mümkün olmaması halinde ise lehe hükümlerin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden Yapılan yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında o yer Cumhuriyet savcısı, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2025 tarihinde karar verildi.