Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/1002 K.2025/3854

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II.TEMYİZ SEBEPLERİ A.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, mağdurenin beyanlarının çelişkili ve tutarsız olduğuna, mağdure ile sanık arasında anlaşmazlık bulunduğuna, mesaj içerikleri ile tanık beyanlarının da bu hususu doğruladığına, mahkemenin gerekçesinde tanık beyanlarına ve mesaj içeriklerine neden itibar edilmediğinin belirtilmediğine, mağdurenin sanığa bu nedenle iftira attığına, tanık olarak dinlenilen kolluk görevlilerinin beyanlarının görgüye dayalı olmadığına, kabul anlamına gelmemekle beraber sanığın mağdureye yönelik cebir ve tehdit eyleminin bulunmadığına, takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine,

usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III.GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirimin uygulanmasına veya uygulanmamasına ilişkin kararların da gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda kanun maddesinde yer alan bazı tabirlerin tekrarlanması şeklindeki açıklamanın kanun koyucunun aradığı anlamda kanuni ve yeterli gerekçe niteliği taşımadığı gözetilerek denetime elverişli bir gerekçe gösterilmesi suretiyle anılan maddenin tatbikine yer olup olmadığına karar verilmesi gerekirken yetersiz gerekçeyle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılması ve 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi uyarınca müsnet suçtan temel ceza

belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanun'un 3. maddesindeki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki kanuni düzenleme karşısında, Mahkemece anılan maddede yer alan alt ve üst sınırlar nazara alınıp,

temel ceza alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlenirken denetime elverişli somut gerekçeler gösterilmesi gerektiği gözetilmeksizin kanun maddesindeki bazı ibarelerin tekrarlanması şeklindeki yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde uygulama yapılması karşısında söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.