Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/1156 K.2025/6349

Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında görevsizlik kararına istinaden yapılan yargılama sonucunda, Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İstemi Özetle Bölge adliye mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, eksik araştırmayla karar verildiğine, katılan mağdurenin ifadelerinin çelişkili olduğuna ve hakkında öncelikle beraat kararı verilmesi ile lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle karar verilirken teşebbüs hükmünün uygulanmasının hatalı olduğuna ve yerleşik içtihatlara göre cinsel saldırı eyleminin gerçekleştiğine ve sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Katılan mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, dosyadaki adli raporlar ve tutanaklar ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, olay tarihinde pencereden katılan mağdurenin evine giren sanığın uyumakta olan katılan mağdurenin kollarını tutup ağzını kapatarak yanaklarından öptüğü, alt pijamasını çıkartarak,

boynunu sıktığı, katılan mağdurenin sanığın elini ısırmaya çalıştığı sırada katılan mağdurenin komşusunun aracının sesinin gelmesi üzerine panikleyen sanığın geldiği pencereden kaçtığı anlaşılan olayda, sanığın eylemlerini sonuna kadar götürebilme imkânı bulunduğu halde katılan mağdurenin aşılabilir mukavemeti dışında ciddi bir engel neden olmaksızın eylemine kendiliğinden son verdiği anlaşıldığından,

olayda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 36. maddesinde yer alan gönüllü vazgeçme hükümleri gözetilerek sanığın gönüllü vazgeçme anına kadar gerçekleşen eylemlerinin aynı Kanun'un 102/1, 102/3-a maddelerinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu, sanığın bu suçtan mahkumiyet yerine yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve katılan mağdure vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi