Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/2270 K.2025/5328

Sanık hakkında cinsel taciz ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda Ankara 38. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Her ne kadar Ankara

13. Sulh Ceza Mahkemesinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 15.01.2013 gün ve 2012/385 Esas, 2013/14 Karar sayılı kararı sanığa 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilerek 06.05.2013 tarihinde kesinleştirildikten sonra sanığın 14.11.2014 günü deneme süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle hüküm açıklanmış ise de 7201 sayılı Kanun'un 35/2. maddesine göre tebliğin yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanuni usullere uygun bir tebligat yapılıp, ayrıca muhatabın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin bulunmaması gerektiği,

aksi halde 35. maddeye istinaden tebligat yapılmasının mümkün olmadığı gözetilerek değerlendirme yapıldığında, yokluğunda verilen kararın sanığın daha önce usulüne uygun tebligat yapılmayan adresine 12.04.2013 tarihinde 35. maddeye göre tebliğinin usulsüz olması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği,

mevcut haliyle sanığın işlediği cinsel taciz ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarının zamanaşımı yönünden 5237 sayılı Kanun'un 105/1 ve 123/1. maddelerinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımına tâbi olduğu ve 23.01.2012 günlü suç tarihi ile inceleme günü arasında olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara