Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/341 K.2025/7019

Katılanlar ve katılan mağdur vekilinin kanunen talepte bulunma hakkı bulunmadığından, vaki duruşmalı inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verildi.

Gerekçeli kararın hükümlüye yöntemince tebliğ edilmediği ve öğrenme üzerine hükümlü tarafından verilen 12.06.2024 havale tarihli eski hale getirme dilekçesi ile birlikte temyiz talebinde bulunulduğunun anlaşılması karşısında, eski hale getirme talebinin kabulüyle, temyiz isteğinin süresinde olduğu belirlenerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Hükümlü hakkında yargılamanın yenilenmesi talebinin kabul edildiği Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına ilişkin önceki hükmün iptali ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar ve Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Özetle, temyiz etme iradesinden ibarettir. B. Hükümlünün Temyiz İsteği Özetle, eski hale getirme talebinde bulunduğuna, yasa yoluna müdafiinin başvurmaması nedeniyle hak kaybına uğradığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 323/1. maddesinde belirtilen.

“Yeniden yapılacak duruşma sonucunda mahkeme, önceki hükmü onaylar veya hükmün iptali ile dava hakkında yeniden hüküm verir.” şeklindeki düzenleme gereği, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile yeniden yapılan duruşma sonucunda, ilk hükmün iptali ile hükümlü hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/2. maddesinin uygulanmasına karar verilerek mahkumiyetine dair dava dosyası kapsamına uygun ve gerekçeleri denetime imkân verecek şekilde tutanaklara yansıtılan kararda hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş