Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/3522 K.2025/6682

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu

1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın mağdurenin vücudunun çeşitli bölgelerini elleyip, okşamak suretiyle cinsel istismara başladığı ve bu eylemlerini değişik zamanlarda mağdureye karşı birden fazla kez tekrar ettiği kabul edilerek çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar ve Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstekleri Özetle, eylemlerin çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs olarak kabul edilmesi gerektiğine, teşdit uygulanmadan alt sınırdan ceza tayin edilmesinin ve sanık hakkında iyi hal indirimi uygulanmasının hatalı olduğuna, hükmün bozulmasına ve dilekçelerinde yer alan diğer hususlara ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Özetle, eylemlerin çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs olarak kabul edilmesi gerektiğine, teşdit uygulanmadan alt sınırdan ceza tayin edilmesi ve zincirleme suç hükümleri uygulanırken alt sınırdan arttırım yapılması, sanık hakkında iyi hal indirimi uygulanmasının hatalı olduğuna, hükmün bozulması talebine ilişkindir. C. Sanık ...

Müdafiinin Temyiz İstekleri Özetle, sübuta, eksik araştırmaya, husumet iddiasına, suçun maddi ve manevi unsurları oluşmadığından şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat ve hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda 6763 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-3. cümlesinden hüküm kurulduğu nazara alındığında hükümden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1. cümlesinin sanık açısından daha lehe olduğu anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesindeki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise,

failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili maddeleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu